ludowizna

  • pot.  ogół przedmiotów, utworów i zwyczajów należących do kultury ludowej lub nawiązujących do niej
  • CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA

    Najbliższe środowisko życia człowieka

    wieś

  • Kręci mnie ludowizna - mówi osiemnastoletnia Agnieszka, która marzy, by śpiewać w „Mazowszu”.

    źródło: NKJP: Jakub Janicki: Mazowsze, pot i łzy, Dzień dobry, 2001

    Justyna urodziła się we Włocławku, mieszka w Warszawie, gdzie pracuje w telewizji VIVA Polska. [...] Jej największą pasją zawsze była i jest muzyka, a przede wszystkim śpiewanie ludowizny.

    źródło: NKJP: Internet

    - Może w końcu to wszystko odwróci się we właściwą stronę, może na dobre powróci moda na ludowiznę - wyraża nadzieje pani Wierzbicka. Ludowizną Wierzbicka nazywa całą chłopską kulturalną spuściznę.

    źródło: NKJP: Wiesław Ziobro: Sieroty po KGW, Dziennik Polski, 2006-02-25

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: ż

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. ludowizna
    ludowizny
    D. ludowizny
    ludowizn
    C. ludowiźnie
    ludowiznom
    B. ludowiznę
    ludowizny
    N. ludowizną
    ludowiznami
    Ms. ludowiźnie
    ludowiznach
    W. ludowizno
    ludowizny

    Inne uwagi

    Zwykle lp

  • Zob. lud

CHRONOLOGIZACJA:
1972, Pamiętnik literacki: czasopismo kwartalne poświęcone historii i krytyce literatury polskiej, Tom 63,Wydania 2-4, books.google.pl
Data ostatniej modyfikacji: 26.03.2018