-
1.
osoba pływająca na statkach lub okrętach jako członek załogi -
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Wojsko i wojna
osoby związane z wojskiem i wojną
CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA
Praca
zawody
CZŁOWIEK I TECHNIKA
Transport
transport wodny -
- amerykański, brytyjski, polski...; dobroduszny, dobry, dzielny; młody, stary; olbrzymi, wysoki marynarz
- marynarz floty jakiejś, żeglugi; marynarze batalionu, flotylli, Marynarki Wojennej pułku morskiego, rezerwy; frachtowca, liniowca, okrętu, statku, żaglowców
- marynarz ze statku, z frachtowca; marynarze z armii, z batalionu; z frachtowca, z liniowca, z promu
- marynarze pod dowództwem czyimś
- marynarz na holowniku, na kutrze, na statku, na żaglowcach; marynarze na łodziach, na motorówce, na okrętach, na pancerniku; na morzu, na pokładzie; marynarze we flocie
- marynarz i kapitan, marynarz i oficer, marynarz i rybak; marynarze i podoficerowie, marynarze i robotnicy morscy, marynarze i żołnierze
- mundur marynarza; dowódca; oddział, pluton; bunt marynarzy
- kształcić, werbować marynarzy
- pływać, pracować, zaciągnąć się jako marynarz
-
Dowodził statkiem kapitan Andrzej Sikorski, doświadczony marynarz, znający Morze Czerwone [...].
źródło: NKJP: Henryk Mąka: Piraci znów atakują, 1995
Po ukończeniu studium i zaliczeniu praktyk, absolwent [...] uzyskiwałby międzynarodowe uprawnienia do wykonywanie zawodu marynarza żeglugi śródlądowej.
źródło: NKJP: Marynarze z naszego miasta!, 2006, prasa
Wszystkie prace, jakie wykonuje marynarz na statku, czyni z niebywałym przejęciem.
źródło: NKJP: Eugeniusz Koczorowski: Ludzie od masztów i żagli, 1986
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. marynarz
marynarze
ndepr marynarze
depr D. marynarza
marynarzy
C. marynarzowi
marynarzom
B. marynarza
marynarzy
N. marynarzem
marynarzami
Ms. marynarzu
marynarzach
W. marynarzu
marynarze
ndepr marynarze
depr -
niem. Mariner
z łac. marīnārius