wgnieść się - Wielki słownik języka polskiego PAN

2.

zostać wepchniętym w jakiś inny obiekt

KATEGORIE FIZYCZNE

Cechy i właściwości przestrzeni

ułożenie względem siebie

hiperonimy:

wcisnąć się
wepchnąć się

	Ramię okularów wgniotło się w ciało, miejsce było zaczerwienione i tkliwe. źródło: NKJP: Anna Bolecka: Concerto d'amore, 2004
	– Autobus ruszył ze świateł i, jak na mój gust, zbyt szybko wszedł w lewy zakręt. Potem usłyszałam tylko trzask i oparcie siedzenia przede mną wgniotło mi się w brzuch. źródło: NKJP: Krzysztof Dulko: Kierowca skręcał za ostro, Trybuna Śląska, 2001-01-23
	Nie zmieścił się w lukę pomiędzy dwoma tirami i wgniótł się w tył ciężarówki, która z powodu usterki zatrzymała na poboczu [...]. źródło: NKJP: Brawura na autostradzie, Dziennik Polski, 2002-08-29
	- Pogłaskała mnie, pocałowała w czoło, przycisnęła do siebie, aż mi się nos wgniótł w jej puchatą pierś. źródło: NKJP: Wiesław Myśliwski: Traktat o łuskaniu fasoli, 2007
	Doszczętnie zgnieciony został przód samochodu. Siła uderzenia wygięła kierownicę, która wgniotła się mężczyźnie w klatkę piersiową. źródło: NKJP: (Adk): Kraksa na mycie, Nowiny Raciborskie, 2005-07-12

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	wgniotłem się +(e)m się wgniótł	wgniotłam się +(e)m się wgniotła	wgniotłom się +(e)m się wgniotło	wgnietliśmy się +(e)śmy się wgnietli	wgniotłyśmy się +(e)śmy się wgniotły
2 os.	wgniotłeś się +(e)ś się wgniótł	wgniotłaś się +(e)ś się wgniotła	wgniotłoś się +(e)ś się wgniotło	wgnietliście się +(e)ście się wgnietli	wgniotłyście się +(e)ście się wgniotły
3 os.	wgniótł się	wgniotła się	wgniotło się	wgnietli się	wgniotły się

bezosobnik: wgnieciono się

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		wgniećmy się
2 os.	wgnieć się	wgniećcie się

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	wgniótłbym się bym się wgniótł	wgniotłabym się bym się wgniotła	wgniotłobym się bym się wgniotło	wgnietlibyśmy się byśmy się wgnietli	wgniotłybyśmy się byśmy się wgniotły
2 os.	wgniótłbyś się byś się wgniótł	wgniotłabyś się byś się wgniotła	wgniotłobyś się byś się wgniotło	wgnietlibyście się byście się wgnietli	wgniotłybyście się byście się wgniotły
3 os.	wgniótłby się by się wgniótł	wgniotłaby się by się wgniotła	wgniotłoby się by się wgniotło	wgnietliby się by się wgnietli	wgniotłyby się by się wgniotły

bezosobnik: wgnieciono by się

bezokolicznik: wgnieść się

imiesłów przysłówkowy uprzedni: wgniótłszy się

gerundium: wgniecenie się

odpowiednik aspektowy: wgniatać się

+

wgnieść się

+

w CO

Zob. gnieść