konwojent
-
członek konwoju - uzbrojonego oddziału ludzi, którzy pilnują innych ludzi lub wartościowych przedmiotów
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Wojsko i wojna
armia
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Prawo i łamanie prawa
policja i inne służby mundurowe
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Finanse
czynności, przedmioty związane z pieniędzmi -
- uzbrojony konwojent
- konwojent firmy
-
Przede wszystkim chodzi o to, aby kierowcy i konwojenci transportu byli odpowiednio przeszkoleni w zakresie opieki nad zwierzętami.
źródło: NKJP: Sprawozdanie stenograficzne z obrad Sejmu RP z dnia 18.01.2001
Oprócz tego mamy grupę konwojentów, którzy towarzyszą przesyłkom o większej wartości.
źródło: NKJP: Michał Bielecki: Dziewczyna z Banku Prowincjonalnego S.A., 1997
Stamtąd po paru godzinach konwojenci przegnali tłum na plac Grzybowski, aby opróżnić miejsce dla następnych przybyszów.
źródło: NKJP: Bogdan Wojdowski: Chleb rzucony umarłym, 1971
Wystarczyły one [kołki] wczoraj trzem zamaskowanym bandytom w Stężycy koło Dęblina, aby pobić konwojenta, sterroryzować kasjerkę i skraść pieniądze.
źródło: NKJP: Bandyci zaatakowali przy pomocy kołków, Metropol, nr 27/02, 2001
Gminny policjant będzie w jednej osobie kierowcą, konwojentem i strażnikiem do przewożenia pieniędzy.
źródło: NKJP: Gminny policjant, Tygodnik Podhalański, nr 44, 1999
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. konwojent
konwojenci
ndepr konwojenty
depr D. konwojenta
konwojentów
C. konwojentowi
konwojentom
B. konwojenta
konwojentów
N. konwojentem
konwojentami
Ms. konwojencie
konwojentach
W. konwojencie
konwojenci
ndepr konwojenty
depr -
+ konwojent + (CZEGO) -
Od: konwój