-
1.a
książk. taki, który pogrążył się w myślach nad czymś -
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Działalność intelektualna człowieka
nazwy działań intelektualnych człowieka -
hiperonimy: zamyślony
-
- zadumany poeta
-
Był poważny, jakby zawsze zadumany, ale przy tym miły i towarzyski.
źródło: NKJP: Jan Antoł: Nad starą fotografią, Tygodnik Podhalański,1999
Paniczyk siedział romantycznie zadumany, jak Henryk Heine na portrecie.
źródło: NKJP: Witold Horwath: Ultra Montana, 2005
W samotności na światło dzienne wychodzi inna Magda, zadumana, refleksyjna.
źródło: NKJP: Tekst i foto: zak: Dziewczyna w obiektywie, Euroregio Glacensis, 48 (154), 2000
W jednej z sal przedstawiono różnych świętych. Jedni zadumani, inni pogodni i ciepli.
źródło: NKJP: Jolanta Flach: Zadumani święci, Tygodnik Podhalański,1997
Tu Wieczna Noc - tam Wieczny Dzień. A my pomiędzy, zadumani nad kruchością życia i potęgą sztuki.
źródło: NKJP: Kamila Sławińska; Nowy Jork. Przewodnik niepraktyczny, 2008
-
część mowy: przymiotnik
Stopień równy
liczba pojedyncza m1 m2 m3 n1, n2 ż M. zadumany
zadumany
zadumany
zadumane
zadumana
D. zadumanego
zadumanego
zadumanego
zadumanego
zadumanej
C. zadumanemu
zadumanemu
zadumanemu
zadumanemu
zadumanej
B. zadumanego
zadumanego
zadumany
zadumane
zadumaną
N. zadumanym
zadumanym
zadumanym
zadumanym
zadumaną
Ms. zadumanym
zadumanym
zadumanym
zadumanym
zadumanej
W. zadumany
zadumany
zadumany
zadumane
zadumana
liczba mnoga p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe M. zadumani
zadumani
zadumane
zadumane
D. zadumanych
zadumanych
zadumanych
zadumanych
C. zadumanym
zadumanym
zadumanym
zadumanym
B. zadumanych
zadumanych
zadumanych
zadumane
N. zadumanymi
zadumanymi
zadumanymi
zadumanymi
Ms. zadumanych
zadumanych
zadumanych
zadumanych
W. zadumani
zadumani
zadumane
zadumane
-
+ zadumany + (nad CZYM)szyk: neutralny