-
1.b
książk. taki, który charakteryzuje kogoś, kto pogrążył się w myślach nad czymś -
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Działalność intelektualna człowieka
nazwy działań intelektualnych człowieka -
synonimy: zamyślony
-
- zadumana twarz, zadumane oczy
-
Wizerunki te, powstałe w Egipcie między I i IV w. po Chr., były wyobrażeniami zmarłych, które umieszczano na zabandażowanych mumiach w miejscu twarzy. Ich pełne wyrazu oblicza i zadumane oczy, które patrzą z portretu jak żywe, odnajdujemy także w pierwszych ikonach.
źródło: NKJP: Aleksander W. MIKOŁAJCZAK, Światło ze Wschodu, Gazeta Poznańska, 2004-04-10
Jednak czasem zaszywał się w szarym kącie swego domu ze zmarszczonym czołem i zadumanym wzrokiem, by palić jednego papierosa po drugim.
źródło: NKJP: Arkady Fiedler:Madagaskar okrutny czarodziej, 1969
Miał sto siedemdziesiąt trzy centymetry wzrostu, jednakże nie był tak potężnej budowy jak wielu jego rówieśników, ale szczupłym, żylastym młodzieńcem o gibkich ruchach i melancholijnie zadumanym obliczu.
źródło: NKJP: Zbigniew Teplicki, Wielcy Indianie Ameryki Północnej, 1994
-
część mowy: przymiotnik
Stopień równy
liczba pojedyncza m1 m2 m3 n1, n2 ż M. zadumany
zadumany
zadumany
zadumane
zadumana
D. zadumanego
zadumanego
zadumanego
zadumanego
zadumanej
C. zadumanemu
zadumanemu
zadumanemu
zadumanemu
zadumanej
B. zadumanego
zadumanego
zadumany
zadumane
zadumaną
N. zadumanym
zadumanym
zadumanym
zadumanym
zadumaną
Ms. zadumanym
zadumanym
zadumanym
zadumanym
zadumanej
W. zadumany
zadumany
zadumany
zadumane
zadumana
liczba mnoga p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe M. zadumani
zadumani
zadumane
zadumane
D. zadumanych
zadumanych
zadumanych
zadumanych
C. zadumanym
zadumanym
zadumanym
zadumanym
B. zadumanych
zadumanych
zadumanych
zadumane
N. zadumanymi
zadumanymi
zadumanymi
zadumanymi
Ms. zadumanych
zadumanych
zadumanych
zadumanych
W. zadumani
zadumani
zadumane
zadumane