konfesyjny

Ponieważ przynależy do Kościoła i do świata religii, więc - chyba w ramach neutralności światopoglądowej - poza mediami konfesyjnymi nie wypada o nim pisać.

źródło: NKJP: Maciej Zięba: Po szkodzie? Przed szkodą? O Polsce, kapitalizmie i kontemplacji, 1996

Jeżeli państwo nie może być ani konfesyjne, ani laickie, to powinno być bezstronne i oprzeć swoją konstytucję na zasadach, które byłyby do przyjęcia dla wszystkich.

źródło: NKJP: Tadeusz Pieronek: Jakiej konstytucji chce Kościół, Gazeta Wyborcza, 1994-08-01

[...] dostrzegał pierwiastki dobra w innych religiach i mówił o anonimowych chrześcijanach, czyli ludziach, którzy mogą być objęci zbawczą łaską Chrystusa, choć nie są konfesyjnymi chrześcijanami.

źródło: NKJP: Adam Szostkiewicz: Gdzie kapłanów sześciu..., Polityka, 2008-10-18

Oryginał, jak wiemy, został sporządzony w języku niemieckim (mimo że urzędowym był czeski), szybko przetłumaczono go na ówczesną polszczyznę – język konfesyjny, obowiązujący na terenie kościelnego diakonatu bytomskiego [...].

źródło: Internet: montes.pl

Nie musi to oznaczać konieczności przynależenia do ugrupowania o charakterze konfesyjnym.

źródło: NKJP: Próbuję rozumieć świat i łagodzić konflikty, Gazeta Wyborcza, 1992-12-05