Błąkaniu się po wawelskim wzgórzu towarzyszyły leciutki dreszczyk (tu, gdzie kiedyś królowie ) i jednocześnie poczucie samotności. Poza sezonem było pusto, smutnawo, nostalgicznie.
źródło: NKJP: AMK: Na Wawel!, Dziennik Polski, 2008-04-05
Dokonywane zaś w XIX wieku nieudolne przebudowy, a w nieodległej przeszłości rozbiórki wielu podupadłych budowli znacznie zmieniły wizerunek kolebki chanów i czterohektarowy obecnie zespół pałacowy, w większości XVIII-wieczny, każdego roku oglądany przez setki tysięcy turystów, prezentuje się smutnawo.
źródło: NKJP: Bachczysaraj miał duszę wschodu, Dziennik Polski, 2008-01-19
[...] bez Raya ferie zapowiadały się smutnawo.
źródło: NKJP: Aleksander Kropiwnicki: Zajezdnia Londyn, 2007