narożny - Wielki słownik języka polskiego PAN

2.

usytuowany w przestrzeni, w której znajduje się róg - miejsce przecięcia się dwóch krawędzi obiektu postrzeganego przez mówiącego jako trójwymiarowy

KATEGORIE FIZYCZNE

Cechy i właściwości przestrzeni

miejsce i jego usytuowanie w przestrzeni

synonimy:

narożnikowy

	Początkowo budynek posiadał narożną wieżyczkę z kopułą. źródło: NKJP: (RB): Siedziba wójtów, Dziennik Zachodni, 2001-06-22
	Masywna, czworoboczna twierdza z narożnymi basztami zaskakuje niewielkim meczetem na środku zamkowego dziedzińca. źródło: NKJP: Tomasz Wołek: Ukraina: „Pan Brzeżan w cudnej mieszkał okolicy...”, Polityka nr 2614, 2007-07-28
	Gabinet był narożnym pokojem o oknach wychodzących na ulicę św. Anny i Rynek. źródło: NKJP: Bogna Wernichowska: Kardy i kokardy Opowieść o hrabinach Potockich, 2009
	[...] narożny sklepik żywnościowy na samym rogu naszego bloku jeszcze ocalał i już nawet funkcjonuje, to znaczy czasem można tam coś kupić, jeżeli kogoś na to stać. źródło: NKJP: Andrzej Anonimus: Nie nadaje się, przecież to jeszcze szczeniak, 1999
	W narożnym mieszkaniu Adolfa Gerlica przy ul. Wielka Skotnica w Mysłowicach rozlatujące się futryny okienne i zawilgocone ściany z szarym nalotem nie tylko szpecą, ale także stwarzają zagrożenie dla zdrowia. źródło: NKJP: Aleksandra Klęczar: Groźne futryny, Trybuna Śląska, 2004-10-14

część mowy: przymiotnik

Stopień równy

Zob. naroże