monobank
-
bank. ekon. kierowany przez państwo bank (instytucja) pełniący jednocześnie funkcję banku centralnego i komercyjnego, zajmujący się nie tylko obsługą finansową klientów, ale też emisją pieniądza, finansowaniem przedsiębiorstw, tworzeniem planów finansowych i kontrolą innych banków
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Finanse
bankowość -
hiperonimy: bank
-
Dominacja planowania i realizacji zadań rzeczowych nad procesami pieniężnymi, centralizacja decyzji gospodarczych [...] powodowały, że funkcję kasjera ośrodków władzy politycznej i gospodarczej pełnił monobank (Narodowy Bank Polski) ze swoimi oddziałami okręgowymi.
źródło: NKJP: Bogusław Pietrzak, Zbigniew Polański: System finansowy w Polsce, 1997
Jeszcze kilka lat temu mieliśmy monobank, Narodowy Bank Polski, który rozdzielał środki do przedsiębiorstw według centralnego planu kredytowego.
źródło: NKJP: Sprawozdanie stenograficzne z obrad Sejmu RP z dnia 03.01.1992
Należy w tym miejscu zaznaczyć, że typowy dla gospodarki socjalistycznej monobank nakazowo rozdzielczy miał zupełnie inny charakter niż monobank rynkowy. W poprzednim systemie państwo przejęło kontrolę nad całym systemem bankowym.
źródło: NKJP: Internet
[...] We wszystkich krajach transformujących się ustawiono dwuszczeblowe sektory bankowe. Proces ten polegał na odgórnym wyodrębnieniu funkcji komercyjnych ze struktur monobanków centralnych przez ustanowienie banków komercyjnych i wyposażenie ich w aktywa [...].
źródło: Katarzyna Szarzec: Instytucje w krajach transformujących się, 2014 (books.google.pl)
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. monobank
monobanki
D. monobanku
monobanków
C. monobankowi
monobankom
B. monobank
monobanki
N. monobankiem
monobankami
Ms. monobanku
monobankach
W. monobanku
monobanki
Inne uwagi
Zwykle lp
-
ang.
gr. mónos 'sam, jeden, jedyny, pojedynczy' + wł. banca 'ławka; bank'