-
1.
średniowieczny gatunek dramatyczny mający pouczający charakter i akcję, w której toczy się walka dobra ze złem o duszę bohatera -
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Działalność artystyczna człowieka
literatura
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Działalność artystyczna człowieka
teatr -
hiperonimy: dramat
-
- średniowieczny moralitet
- konwencja moralitetu
-
W sztuce Hoffmana widać świadome i nieskrywane nawiązania do średniowiecznych moralitetów, bez większego trudu można odnaleźć motywy tak wówczas popularne, jak „Taniec śmierci”.
źródło: NKJP: (MSZ): Komedia ludzka, Gazeta Krakowska, 2004-02-25
Ponoć trzymała klasztor twardą ręką; pilnowała średniowiecznej hierarchii stanowej - mniszki z dobrych rodów stały wyżej niż prostaczki [...]. Dla nich napisała moralitet i cykl przepięknych pieśni. Chwali w nich dziewictwo i płodność bez zmazy, czyli cnoty Matki Bożej.
źródło: NKJP: Adam Szostkiewicz: Wizje Hildegardy, Polityka, 2005-12-24
Everymanem nazywa się bohatera średniowiecznych moralitetów, na którego miejscu mógł się postawić każdy widz - był to bohater o uniwersalnych cechach.
źródło: NKJP: Internet
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. moralitet
moralitety
D. moralitetu
moralitetów
C. moralitetowi
moralitetom
B. moralitet
moralitety
N. moralitetem
moralitetami
Ms. moralitecie
moralitetach
W. moralitecie
moralitety
-
niem. Moralität
z łac. mōrālis 'związany z etyką, moralny, etyczny'