unicestwić się - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

książk. unicestwić samego siebie

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA

Bieg życia

śmierć

KATEGORIE FIZYCZNE

Cechy i właściwości materii

stan skupienia, trwałość materii

hiperonimy:

zniszczyć się

	Etienne de La Boétie [...] słusznie przekonywał współczesnych, że tyrana nie musimy zwalczać ani zabić. Unicestwi się sam, byleby tylko kraj nie chciał mu dłużej służyć. źródło: NKJP: Jacek Żakowski: Strach na Lachy, Polityka, 2009-04-25
	Ewolucja bowiem nie dopuszcza, żeby gatunek unicestwił się sam bez przekazania genów. źródło: Internet: ndie.pl
	Dusza odczuwa przeogromne pragnienie unicestwienia się i wstąpienia do dna przepaści, całkowitego zapomnienia siebie, chce niejako przestać istnieć, aby Jezus mógł w niej żyć w całej pełni. źródło: NKJP: Rozalia Celakówna: Wyznania z przeżyć wewnętrznych, 2007
	Ustrój „realnego socjalizmu”, jak jego namiestnicy nazywali rządy polityczne ostatniego dziesięciolecia, unicestwił się sam w ciągu kilku miesięcy. źródło: NKJP: Rudolf Ungvary: Pamięć i wstyd, Gazeta Wyborcza, 1995-07-22

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	unicestwiłem się +(e)m się unicestwił	unicestwiłam się +(e)m się unicestwiła	unicestwiłom się +(e)m się unicestwiło	unicestwiliśmy się +(e)śmy się unicestwili	unicestwiłyśmy się +(e)śmy się unicestwiły
2 os.	unicestwiłeś się +(e)ś się unicestwił	unicestwiłaś się +(e)ś się unicestwiła	unicestwiłoś się +(e)ś się unicestwiło	unicestwiliście się +(e)ście się unicestwili	unicestwiłyście się +(e)ście się unicestwiły
3 os.	unicestwił się	unicestwiła się	unicestwiło się	unicestwili się	unicestwiły się

bezosobnik: unicestwiono się

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		unicestwijmy się
2 os.	unicestwij się	unicestwijcie się

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	unicestwiłbym się bym się unicestwił	unicestwiłabym się bym się unicestwiła	unicestwiłobym się bym się unicestwiło	unicestwilibyśmy się byśmy się unicestwili	unicestwiłybyśmy się byśmy się unicestwiły
2 os.	unicestwiłbyś się byś się unicestwił	unicestwiłabyś się byś się unicestwiła	unicestwiłobyś się byś się unicestwiło	unicestwilibyście się byście się unicestwili	unicestwiłybyście się byście się unicestwiły
3 os.	unicestwiłby się by się unicestwił	unicestwiłaby się by się unicestwiła	unicestwiłoby się by się unicestwiło	unicestwiliby się by się unicestwili	unicestwiłyby się by się unicestwiły

bezosobnik: unicestwiono by się

bezokolicznik: unicestwić się

imiesłów przysłówkowy uprzedni: unicestwiwszy się

gerundium: unicestwienie się

odpowiednik aspektowy: unicestwiać się

Zob. unicestwić