-
1.
obława na przypadkowych ludzi organizowana przez Niemców w krajach okupowanych w czasie II wojny światowej -
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Wojsko i wojna
czynności, przedmioty, miejsca związane z wojskiem i wojną -
- uliczna łapanka; liczne łapanki
- łapanka na ulicach
- łapanka trwa
- organizować, urządzać łapanki
-
Naraz na placu powstał popłoch. Ze wszystkich stron zajechały budy. Wyskoczyli z nich esesmani i zaczęła się łapanka.
źródło: NKJP: Jan Brzechwa: Opowiadania drastyczne, 1966
Bodajże w 1943 roku, kiedy Warszawa była miastem łapanek, masowych egzekucji ulicznych i nieustającego terroru, Hauptmann Topf pojawił się w stolicy.
źródło: NKJP: Zdzisław Morawski: Gdzie ten dom, gdzie ten świat, 1994
Aresztowano go w łapance ulicznej. Nic obciążającego nie miał przy sobie, ale już trzeci miesiąc go trzymali.
źródło: NKJP: Wojciech Żukrowski: Za kurtyną mroku. Zabawa w chowanego, 1995
Opowiadał o wojnie to, co pamiętał [...]: bombardowania, alarmy, łapanki.
źródło: NKJP: Kazimierz Orłoś: Niebieski szklarz, 1996
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. łapanka
łapanki
D. łapanki
łapanek
C. łapance
łapankom
B. łapankę
łapanki
N. łapanką
łapankami
Ms. łapance
łapankach
W. łapanko
łapanki
-
Zob. łapać