-
2.
pot. żart. nakłanianie do robienia czegoś przypadkowych ludzi bez stawiania im wymagań, a nawet pokonując opór -
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Zasady współżycia społecznego
stosunki, grupy i organizacje społeczne -
- brać/wziąć (do pracy) z łapanki
-
Agencja Asystentek i Sekretarek PBA szuka dla nich pracy od siedmiu lat. [...] - Kiedy zaczynaliśmy, wystarczyło mówić po angielsku. Nawet nie super, łapanka była na ludzi, którzy potrafili się w tym języku porozumieć.
źródło: NKJP: Marzena Filipczak: Zawód: sekretarka, Gazeta Wyborcza, 1999-02-01
Brakuje mi personelu, żeby ze wszystkim się obrobić. Pracowników biorę z łapanki, podkupuję od konkurentów.
źródło: NKJP: Mariusz Ziomecki: Lato nieśmiertelnych, 2002
Panie wybraliśmy w ogólnoredakcyjnej łapance. Nie miałam pojęcia, jaki to egzamin.
źródło: NKJP: Każdy może być komandosem, Super Express, 2006
Czasami idę ulicą, widzę chłopca, zaczepiam go [...], mówię o chórze, niektórzy nawet śpiewają mi na ulicy [...]. Muszę przyznać, że z takich łapanek mam w chórze kilku chłopców.
źródło: NKJP: Uczeń Stuligrosza, Gazeta Miejska nr 19 (62), 2000
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. łapanka
łapanki
D. łapanki
łapanek
C. łapance
łapankom
B. łapankę
łapanki
N. łapanką
łapankami
Ms. łapance
łapankach
W. łapanko
łapanki
-
Zob. łapać