-
1.
filoz. psych. pogląd, zgodnie z którym w umyśle istnieją idee wrodzone niezależne od tego, co człowiek nabywa przez doświadczenie -
Ms. lp wymawiany: [natywiźmie] lub [natywizmie].
-
[natywism] lub [natywizm]
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Działalność intelektualna człowieka
filozofia -
Przedstawicielem natywizmu jest Platon, który zakłada, że dusza posiada wiedzę wrodzoną.
źródło: NKJP: Internet
Natywizm u Platona oznacza więc, że wiedza wrodzona wyprzedza wiedzę opartą na postrzeganiu.
źródło: Internet: eduteka.pl
Wrodzoną umysłowi jest tylko, zdaniem Jarońskiego „zdolność robienia wyobrażeń”, czyli zasady: sprzeczności i tożsamości. Jaroński odrzucał natywizm, był umiarkowanym empirykiem.
źródło: NKJP: Wit Jaworski: Z dziejów filozofii w Polsce. 1804-1817, 1997
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. natywizm
natywizmy
D. natywizmu
natywizmów
C. natywizmowi
natywizmom
B. natywizm
natywizmy
N. natywizmem
natywizmami
Ms. natywizmie
natywizmach
W. natywizmie
natywizmy
Inne uwagi
Zwykle lp
-
ang. nativism
fr. nativisme
z łac. nātivus 'urodzony, wrodzony'