-
1.
pot. zorganizowane działania skierowane przeciwko komuś -
[nagonka] lub [nagoŋka]
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Zasady współżycia społecznego
zachowania i wyrażenia nieakceptowane społecznie -
- prawdziwa, wściekła nagonka; nagonka antysemicka, antyżydowska; medialna, prasowa; polityczna, publiczna
- nagonka przeciw/przeciwko biskupom, przeciw/przeciwko Kościołowi; przeciw/przeciwko komunistom
- nagonka na prezydenta; na Kościół, na jakieś środowisko
- ataki i nagonka
- ofiara, przedmiot; atmosfera; element nagonki
- organizować, prowadzić, zorganizować nagonkę
- skończyć z nagonkami
- mówić o nagonce
-
A tych przecież nie brak - pismacy pozwalają sobie stanowczo za wiele, organizują nagonki i kampanie oszczerstw, pomniejszają prawdziwe wielkości, zadają pytania podchwytliwe i wredne.
źródło: NKJP: Ryszard Marek Groński: Tarantula i skorpion, Polityka, 2007-09-15
Negowanie znaczenia wiary, ciągła, w pewnych kręgach, nagonka na Kościół, służą li tylko temu, by wywołać kolejną rebelię lub całkowicie ubezwłasnowolnić społeczeństwo [...].
źródło: NKJP: Paweł Huelle, Jarosław Klejnocki, Krzysztof Koehler, Zbigniew Machej, Karol Maliszewski: Ankieta: Religia i literatura, Fronda, 1999
Kolejne odcinki ukazują się co piątek. Następny mówi o nagonce przeciw biskupom rozpętanej w 1965 r. przez komunistyczne władze Polski.
źródło: NKJP: Włodzimierz Kalicki: Niemcy - Polska: Po liście czas na odpowiedź, Gazeta Wyborcza, 1996-08-02
W ślad za nagonką prasową przyszły dalsze szykany: bezwzględny zakaz druku i odmowa paszportu.
źródło: NKJP: Antoni Libera: Madame, 2003
Stalin rozpętał właśnie antysemicką nagonkę, której skutkiem było między innymi masowe zwalnianie osób pochodzenia żydowskiego z urzędów państwowych, w tym również z armii.
źródło: NKJP: Sebastian Chosiński: East Side Story: Poeta na skraju załamania nerwowego, Esensja, 2009-10-12
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. nagonka
nagonki
D. nagonki
nagonek
C. nagonce
nagonkom
B. nagonkę
nagonki
N. nagonką
nagonkami
Ms. nagonce
nagonkach
W. nagonko
nagonki
-
+ nagonka + przeciw/przeciwko KOMU/CZEMU
+ nagonka + na KOGO/CO -
Rzeczownik odczasownikowy od przedrostkowego nagonić; formacja wtórna, wcześniej: naganka od naganiać (Bor); zob. gonić