nagonka

Hasło ma wiele znaczeń,
wybierz to, które Cię interesuje

1. polityczna

  • 1.

    pot.  zorganizowane działania skierowane przeciwko komuś
  • [nagonka] lub [nagoŋka]

  • CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Zasady współżycia społecznego

    zachowania i wyrażenia nieakceptowane społecznie

    • prawdziwa, wściekła nagonka; nagonka antysemicka, antyżydowska; medialna, prasowa; polityczna, publiczna
    • nagonka przeciw/przeciwko biskupom, przeciw/przeciwko Kościołowi; przeciw/przeciwko komunistom
    • nagonka na prezydenta; na Kościół, na jakieś środowisko
    • ataki i nagonka
    • ofiara, przedmiot; atmosfera; element nagonki
    • organizować, prowadzić, zorganizować nagonkę
    • skończyć z nagonkami
    • mówić o nagonce
  • A tych przecież nie brak - pismacy pozwalają sobie stanowczo za wiele, organizują nagonki i kampanie oszczerstw, pomniejszają prawdziwe wielkości, zadają pytania podchwytliwe i wredne.

    źródło: NKJP: Ryszard Marek Groński: Tarantula i skorpion, Polityka, 2007-09-15

    Negowanie znaczenia wiary, ciągła, w pewnych kręgach, nagonka na Kościół, służą li tylko temu, by wywołać kolejną rebelię lub całkowicie ubezwłasnowolnić społeczeństwo [...].

    źródło: NKJP: Paweł Huelle, Jarosław Klejnocki, Krzysztof Koehler, Zbigniew Machej, Karol Maliszewski: Ankieta: Religia i literatura, Fronda, 1999

    Kolejne odcinki ukazują się co piątek. Następny mówi o nagonce przeciw biskupom rozpętanej w 1965 r. przez komunistyczne władze Polski.

    źródło: NKJP: Włodzimierz Kalicki: Niemcy - Polska: Po liście czas na odpowiedź, Gazeta Wyborcza, 1996-08-02

    W ślad za nagonką prasową przyszły dalsze szykany: bezwzględny zakaz druku i odmowa paszportu.

    źródło: NKJP: Antoni Libera: Madame, 2003

    Stalin rozpętał właśnie antysemicką nagonkę, której skutkiem było między innymi masowe zwalnianie osób pochodzenia żydowskiego z urzędów państwowych, w tym również z armii.

    źródło: NKJP: Sebastian Chosiński: East Side Story: Poeta na skraju załamania nerwowego, Esensja, 2009-10-12

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: ż

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. nagonka
    nagonki
    D. nagonki
    nagonek
    C. nagonce
    nagonkom
    B. nagonkę
    nagonki
    N. nagonką
    nagonkami
    Ms. nagonce
    nagonkach
    W. nagonko
    nagonki
  • bez ograniczeń + nagonka +
    przeciw/przeciwko KOMU/CZEMU
    bez ograniczeń + nagonka +
    na KOGO/CO
  • Rzeczownik odczasownikowy od przedrostkowego nagonić; formacja wtórna, wcześniej: naganka od naganiać (Bor); zob. gonić