przykurzyć - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

pot. spowodować lekkie pokrycie się kogoś lub czegoś kurzem

CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA

Najbliższe środowisko życia człowieka

czynności związane z codziennym życiem w domu

Troszkę nas dziś przykurzyło. To ten wiatr od morza.

źródło: Internet: instaliga.com

U Płońskich wszystkie szyby w domu poszły i dach nad oborą. Przeleciało jednym oknem, firanę ucięło równo w połowie jak nożyczkami, wyleciało drugim. Telewizor tylko przykurzyło, palmy po drodze nie tknęło, tylko światłowody w złocistej kuli potargało.

źródło: NKJP: Maria Wiernikowska: Tabun przeszedł, Gazeta Wyborcza, 1994-05-24

Będziesz szła po jakimś piasku, to nie dość, że przykurzysz sobie buty, to jeszcze skarpetki lub stopy.

źródło: Internet: wizaz.pl

Odmiana

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.	przykurzę	przykurzymy
2 os.	przykurzysz	przykurzycie
3 os.	przykurzy	przykurzą

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	przykurzyłem +(e)m przykurzył	przykurzyłam +(e)m przykurzyła	przykurzyłom +(e)m przykurzyło	przykurzyliśmy +(e)śmy przykurzyli	przykurzyłyśmy +(e)śmy przykurzyły
2 os.	przykurzyłeś +(e)ś przykurzył	przykurzyłaś +(e)ś przykurzyła	przykurzyłoś +(e)ś przykurzyło	przykurzyliście +(e)ście przykurzyli	przykurzyłyście +(e)ście przykurzyły
3 os.	przykurzył	przykurzyła	przykurzyło	przykurzyli	przykurzyły

bezosobnik: przykurzono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		przykurzmy
2 os.	przykurz	przykurzcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	przykurzyłbym bym przykurzył	przykurzyłabym bym przykurzyła	przykurzyłobym bym przykurzyło	przykurzylibyśmy byśmy przykurzyli	przykurzyłybyśmy byśmy przykurzyły
2 os.	przykurzyłbyś byś przykurzył	przykurzyłabyś byś przykurzyła	przykurzyłobyś byś przykurzyło	przykurzylibyście byście przykurzyli	przykurzyłybyście byście przykurzyły
3 os.	przykurzyłby by przykurzył	przykurzyłaby by przykurzyła	przykurzyłoby by przykurzyło	przykurzyliby by przykurzyli	przykurzyłyby by przykurzyły

bezosobnik: przykurzono by

bezokolicznik: przykurzyć

imiesłów przysłówkowy uprzedni: przykurzywszy

gerundium: przykurzenie

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
M.	przykurzenie	przykurzenia
D.	przykurzenia	przykurzeń
C.	przykurzeniu	przykurzeniom
B.	przykurzenie	przykurzenia
N.	przykurzeniem	przykurzeniami
Ms.	przykurzeniu	przykurzeniach
W.	przykurzenie	przykurzenia

imiesłów przymiotnikowy bierny: przykurzony

	liczba pojedyncza
	m1	m2	m3	n1, n2	ż
	M.	przykurzony	przykurzony	przykurzony	przykurzone	przykurzona
D.	przykurzonego	przykurzonego	przykurzonego	przykurzonego	przykurzonej
C.	przykurzonemu	przykurzonemu	przykurzonemu	przykurzonemu	przykurzonej
B.	przykurzonego	przykurzonego	przykurzony	przykurzone	przykurzoną
N.	przykurzonym	przykurzonym	przykurzonym	przykurzonym	przykurzoną
Ms.	przykurzonym	przykurzonym	przykurzonym	przykurzonym	przykurzonej

	liczba mnoga
	p1	m1 ndepr	m1 depr	pozostałe
	M.	przykurzeni	przykurzeni	przykurzone	przykurzone
D.	przykurzonych	przykurzonych	przykurzonych	przykurzonych
C.	przykurzonym	przykurzonym	przykurzonym	przykurzonym
B.	przykurzonych	przykurzonych	przykurzonych	przykurzone
N.	przykurzonymi	przykurzonymi	przykurzonymi	przykurzonymi
Ms.	przykurzonych	przykurzonych	przykurzonych	przykurzonych

Składnia

+

przykurzyć

+

KOGO/CO

Pochodzenie

Zob. kurzyć