obruszać - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

wywoływać u kogoś reakcję sprzeciwu, niezadowolenia lub zdenerwowania

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Relacje międzyludzkie

określenia relacji międzyludzkich

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Stany psychiczne człowieka

zachowania emocjonalne

	Wie, że mówią o nim „policjant”, ale go to nie obrusza. źródło: NKJP: Joanna Leszczyńska: Bezdomny z powołania?, Dziennik Łódzki, 2002-02-26
	Pomimo tego, co wokół oburza, obraża, obrusza - nie wolno nam tracić dumy narodowej. źródło: NKJP: Barbara Wierzbicka: Groch z kapustą, czyli baby w kuchni rozmyślania, 2005
	Wcale mnie nie obrusza fakt, że np. Hamlet w jego tłumaczeniu ma o kilka wierszy więcej aniżeli oryginał. Angielski jest bardziej precyzyjny od naszego i niektóre sformułowania, aby być wiernym tekstowi, trzeba przełożyć zdaniem szerszym aniżeli to, które napisał autor w swoim języku. źródło: NKJP: Tadeusz Kwiatkowski: Panoticum, 1995
	[...] więc jak to jest, że obrusza nas zabijanie zwierzęcia - świnki czy krowy, a nie oburza zabijanie innych zwierząt, np. żab do celów naukowych [...]. źródło: NKJP: Internet

część mowy: czasownik

aspekt: niedokonany

Tryb oznajmujący

Czas teraźniejszy

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	obruszałem +(e)m obruszał	obruszałam +(e)m obruszała	obruszałom +(e)m obruszało	obruszaliśmy +(e)śmy obruszali	obruszałyśmy +(e)śmy obruszały
2 os.	obruszałeś +(e)ś obruszał	obruszałaś +(e)ś obruszała	obruszałoś +(e)ś obruszało	obruszaliście +(e)ście obruszali	obruszałyście +(e)ście obruszały
3 os.	obruszał	obruszała	obruszało	obruszali	obruszały

bezosobnik: obruszano

Czas przyszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	będę obruszał będę obruszać	będę obruszała będę obruszać	będę obruszało będę obruszać	będziemy obruszali będziemy obruszać	będziemy obruszały będziemy obruszać
2 os.	będziesz obruszał będziesz obruszać	będziesz obruszała będziesz obruszać	będziesz obruszało będziesz obruszać	będziecie obruszali będziecie obruszać	będziecie obruszały będziecie obruszać
3 os.	będzie obruszał będzie obruszać	będzie obruszała będzie obruszać	będzie obruszało będzie obruszać	będą obruszali będą obruszać	będą obruszały będą obruszać

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		obruszajmy
2 os.	obruszaj	obruszajcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	obruszałbym bym obruszał	obruszałabym bym obruszała	obruszałobym bym obruszało	obruszalibyśmy byśmy obruszali	obruszałybyśmy byśmy obruszały
2 os.	obruszałbyś byś obruszał	obruszałabyś byś obruszała	obruszałobyś byś obruszało	obruszalibyście byście obruszali	obruszałybyście byście obruszały
3 os.	obruszałby by obruszał	obruszałaby by obruszała	obruszałoby by obruszało	obruszaliby by obruszali	obruszałyby by obruszały

bezosobnik: obruszano by

bezokolicznik: obruszać

imiesłów przysłówkowy współczesny: obruszając

gerundium: obruszanie

imiesłów przymiotnikowy czynny: obruszający

imiesłów przymiotnikowy bierny: obruszany

odpowiednik aspektowy: obruszyć

+

obruszać

+

KOGO

Zob. ruszyć