okaryna
-
muz. niewielki, ludowy instrument muzyczny brzmiący podobnie do fletu, wykonany z gliny, porcelany lub innego materiału, kształtem przypominający tułów ptaka z otworami, które podczas gry zakrywa się palcami
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Działalność artystyczna człowieka
muzyka -
hiperonimy: instrument
-
- grać, zagrać na okarynie
-
Porcelanowa okaryna w kwiatuszki z ok. 1740 r. z manufaktury w Miśni (nosi wyraźną sygnaturę) była do kupienia za 1 tys. złotych.
źródło: NKJP: (MM): Bransoletki z żaglami, Dziennik Polski, 2005-10-17
Za sprawą „Szarotek” publiczność mogła [...] posłuchać dźwięków dawnych instrumentów pasterskich - okaryny z gliny, piszczałek, trąbit i rogów.
źródło: NKJP: Beata Zalot: II Gronkowiańskie Święto - Wielobój z grabiami, Tygodnik Podhalański, 1999
Melodię z „Kanału” Wajdy, którą gra w filmie, o ile dobrze pamiętam, Władek Sheybal, w rzeczywistości zagrał na okarynie Pawlikowski.
źródło: NKJP: Kazimierz Żórawski: Polemiki, Gazeta Wyborcza, 1998-07-24
W literaturze można znaleźć informacje o tym, że na Kielecczyźnie na mszach bożonarodzeniowych grano na okarynach.
źródło: NKJP: Magdalena Kaczor: Gwiżdżące anioły, Trybuna Śląska, 2002-10-31
Leżajsk [...] nadal znany jest z instrumentów muzycznych: drewnianych fujarek i okaryn, glinianych gwizdków - wszystkie w kwiaty albo liściaste ornamenty.
źródło: NKJP: Krzysztof Sowiński: Wizyta w muzeum zabawek w Kielcach, Gazeta Wyborcza, 1999-04-06
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. okaryna
okaryny
D. okaryny
okaryn
C. okarynie
okarynom
B. okarynę
okaryny
N. okaryną
okarynami
Ms. okarynie
okarynach
W. okaryno
okaryny
-
wł. ocarina
Forma włoska znaczy też 'gąsiątko'