inkub

  • etn.  zły duch, który nawiedza kobiety podczas snu
  • CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Tradycja

    wierzenia i przesądy

  • hiperonimy:  duch
  • [...] szkielety w uciesznych podskokach pląsały po cmentarzyskach, śmierć z kosą przemierzała ziemię, inkub nocą wciskał się między drżące uda śpiących panien, jeźdźcowi samotnemu na uroczysku strzyga siadała na karku. Diabeł w sposób widomy wkraczał w sprawy powszednie i krążył między ludźmi [...]

    źródło: NKJP: Andrzej Sapkowski: Narrenturm, 2002

    [...] diabeł obcuje z mężczyzną przyjmując postać kobiety/demona kobiecego (sukkuba), dopiero potem nasienie, które przyjął, przekazuje kobiecie współżyjąc z nią jako inkub .

    źródło: NKJP: Internet

    [...] choć demony, będąc istotami bezcielesnymi, czystymi duchami, nie mogą zapoczątkować żadnego rodu, to jako inkuby mogą płodzić potomstwo, i takich przypadków było bardzo wiele w Nowym Królestwie Grenady,

    źródło: NKJP: Adam Elbanowski: Nowe królestwo Grenady. Historia naturalna, obyczajowa i domniemana, 2006

    Dominikanie i jezuici oskarżali nas o współżycie z inkubami i sukubami.

    źródło: NKJP: Jerzy Krzysztoń: Obłęd, 1983

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m2

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. inkub
    inkuby
    D. inkuba
    inkubów
    C. inkubowi
    inkubom
    B. inkuba
    inkuby
    N. inkubem
    inkubami
    Ms. inkubie
    inkubach
    W. inkubie
    inkuby
  • łac. incubus

CHRONOLOGIZACJA:
1806, A. Osiński, Słownik mitologiczny, books.google.pl
Data ostatniej modyfikacji: 10.04.2019