inkub
-
etn. zły duch, który nawiedza kobiety podczas snu
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Tradycja
wierzenia i przesądy -
hiperonimy: duch
-
[...] szkielety w uciesznych podskokach pląsały po cmentarzyskach, śmierć z kosą przemierzała ziemię, inkub nocą wciskał się między drżące uda śpiących panien, jeźdźcowi samotnemu na uroczysku strzyga siadała na karku. Diabeł w sposób widomy wkraczał w sprawy powszednie i krążył między ludźmi [...]
źródło: NKJP: Andrzej Sapkowski: Narrenturm, 2002
[...] diabeł obcuje z mężczyzną przyjmując postać kobiety/demona kobiecego (sukkuba), dopiero potem nasienie, które przyjął, przekazuje kobiecie współżyjąc z nią jako inkub .
źródło: NKJP: Internet
[...] choć demony, będąc istotami bezcielesnymi, czystymi duchami, nie mogą zapoczątkować żadnego rodu, to jako inkuby mogą płodzić potomstwo, i takich przypadków było bardzo wiele w Nowym Królestwie Grenady,
źródło: NKJP: Adam Elbanowski: Nowe królestwo Grenady. Historia naturalna, obyczajowa i domniemana, 2006
Dominikanie i jezuici oskarżali nas o współżycie z inkubami i sukubami.
źródło: NKJP: Jerzy Krzysztoń: Obłęd, 1983
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m2
liczba pojedyncza liczba mnoga M. inkub
inkuby
D. inkuba
inkubów
C. inkubowi
inkubom
B. inkuba
inkuby
N. inkubem
inkubami
Ms. inkubie
inkubach
W. inkubie
inkuby
-
łac. incubus