pokombinować - Wielki słownik języka polskiego PAN

2.

pot. załatwić wiele rzeczy w sprytny sposób

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Działalność intelektualna człowieka

nazwy działań intelektualnych człowieka

CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA

Praca

rodzaje pracy

	Niektórzy zarobku nie widzieli od lat. Jakoś wiążą koniec z końcem. Ważne, żeby w rodzinie był emeryt. Tu się coś pokombinuje, tu dostanie zasiłek. źródło: NKJP: Joanna Kostrz: Hektary krzywdy, Gazeta Krakowska, 2004-04-03
	Ślązacy lubią też pokombinować z biletami miesięcznymi. Choć to dokument imienny, bardzo popularne jest wpisywanie na druczku tylko nazwiska posiadacza. Po co? Wiadomo, że wówczas z jednego biletu chce korzystać cała rodzina źródło: NKJP: Maciej Kołodziejczyk: Nasze grzeszki codzienne, Trybuna Śląska, 2004-11-02
	Jeśli człowiek chce coś mieć, musi pokombinować tak, żeby znaleźć pieniądze. źródło: NKJP: Mariusz Urbanke: Trzeba sobie radzić, Trybuna Śląska, 2004-01-02
	[...] jeśli jest w klasie maturalnej, to masz dużo możliwości. Możesz pokombinować, żeby tańczyć z nim w jednej parze poloneza. źródło: NKJP: Internet
	Z tym domem tak łatwo nie poszło, bo wszystko było już pozajmowane, kiedy w 56 roku przyjechaliśmy do Polski, ale - starszy pan uśmiechnął się, zwężając źrenice - trochę pokombinowałem, popatrzyłem, no i o ten dom się wystarałem. źródło: NKJP: Maciej J. Dudziak: Dom - pasaż, Arsenał Gorzowski, nr 6, 1998

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	pokombinowałem +(e)m pokombinował	pokombinowałam +(e)m pokombinowała	pokombinowałom +(e)m pokombinowało	pokombinowaliśmy +(e)śmy pokombinowali	pokombinowałyśmy +(e)śmy pokombinowały
2 os.	pokombinowałeś +(e)ś pokombinował	pokombinowałaś +(e)ś pokombinowała	pokombinowałoś +(e)ś pokombinowało	pokombinowaliście +(e)ście pokombinowali	pokombinowałyście +(e)ście pokombinowały
3 os.	pokombinował	pokombinowała	pokombinowało	pokombinowali	pokombinowały

bezosobnik: pokombinowano

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		pokombinujmy
2 os.	pokombinuj	pokombinujcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	pokombinowałbym bym pokombinował	pokombinowałabym bym pokombinowała	pokombinowałobym bym pokombinowało	pokombinowalibyśmy byśmy pokombinowali	pokombinowałybyśmy byśmy pokombinowały
2 os.	pokombinowałbyś byś pokombinował	pokombinowałabyś byś pokombinowała	pokombinowałobyś byś pokombinowało	pokombinowalibyście byście pokombinowali	pokombinowałybyście byście pokombinowały
3 os.	pokombinowałby by pokombinował	pokombinowałaby by pokombinowała	pokombinowałoby by pokombinowało	pokombinowaliby by pokombinowali	pokombinowałyby by pokombinowały

bezosobnik: pokombinowano by

bezokolicznik: pokombinować

imiesłów przysłówkowy uprzedni: pokombinowawszy

gerundium: pokombinowanie

imiesłów przymiotnikowy bierny: pokombinowany

Od: kombinować