miano

Hasło ma wiele znaczeń,
wybierz to, które Cię interesuje

1. nazwa

  • Definicja

    1.

    książk.  wyraz lub połączenie wyrazów służące do identyfikacji obiektu i jego wyróżnienia w klasie obiektów mu podobnych
  • Kwalifikacja tematyczna

    CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Język

  • Relacje znaczeniowe
    synonimy:  nazwa
    określenie
  • Połączenia
    • dumne, chlubne, godne, honorowe, zaszczytne; pogardliwe miano
    • miano artysty, barbarzyńcy, bohatera, doradcy, geniusza, gwiazdy, kombatanta, lidera, męczennika, mistrza, najlepszego, niepokonanej, patrioty, poety; afery, cudu, katastrofy, przeboju, rewelacji, rewolucji, sztuki
    • godny, niegodny miana
    • nadać, nosić, odebrać, otrzymać, przyznać, zyskać miano
    • ochrzcić, okrzyknąć mianem
    • pretendować do miana
    • zasługiwać na jakieś miano
  • Cytaty

    Obłudny człowiek. Słaby i niegodny miana obrońcy. Niegodny ciebie.

    źródło: NKJP: Małgorzata Saramonowicz: Siostra, 1996

    Powiedział niedbale „cześć” i otworzył Salę Pufową. Pomieszczenie to w pełni zasługiwało na swoje miano.

    źródło: NKJP: Mirosław Sokołowski: Gady, 2007

    Buńczuczny sekstet okrzyknięto przed pięcioma laty nadzieją polskiej sceny muzycznej, ochrzczono mianem rzeczników sfrustrowanej młodzieży [...].

    źródło: NKJP: (md): Grają teraz bardziej popowo, Dziennik Łódzki, 2006-04-14

    Ci robotnicy, mający być głównymi aktorami głoszonej przez Marksa, Engelsa i Lenina walki klas, nie tylko sprzeciwili się partii noszącej miano robotniczej, ale zwrócili się do Boga, którego ta partia zwalczała.

    źródło: NKJP: Paweł Zuchniewicz: Jan Paweł II: „Będę szedł naprzód”. Powieść biograficzna, 2009
  • Odmiana

    część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: n2

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. miano
    		 miana
    D. miana
    		 mian
    C. mianu
    		 mianom
    B. miano
    		 miana
    N. mianem
    		 mianami
    Ms. mianie
    		 mianach
    W. miano
    		 miana

    Inne uwagi

    Zwykle lp

  • Składnia
    bez ograniczeń + miano +
    (KOGO/CZEGO)
  • Pochodzenie

    zach. psł. *měno

    z psł. *měniti 'nazywać kogoś czymś'

    Zob. mienić