miano

Hasło ma wiele znaczeń,
wybierz to, które Cię interesuje

2. imię

  • 2.

    przest.  osobista nazwa nadawana człowiekowi zaraz po urodzeniu przez jego rodziców i wpisywana do urzędowego rejestru
  • CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA

    Rodzina

  • synonimy:  imię
    hiperonimy:  nazwa
  • Wikary ów na chrzcie świętym otrzymał miano Remigiusza, był jednak z dziada pradziada Ślązakiem i zwał się po swojsku Złocień.

    źródło: NKJP: Witold Jabłoński: Uczeń czarnoksiężnika, 2003

    Wyliczenie tych zalet zastępowało imię. Prawdziwe miano było ogłaszane publicznie ludowi dwa razy tylko: w chwili koronacji i w czasie pogrzebu.

    źródło: NKJP: Zofia Kossak: Przymierze, 1952

    - Jak zwie się ów diakon? - A co, znasz wszystkich? - Znam wielu. Jakie nosi miano?

    źródło: NKJP: Andrzej Sapkowski: Narrenturm, 2002

    [...] fosa spłynęła ich trupami. Wyławiano je i wrzucano do naprędce wykopanych dołów za murami, a straż miejska nawet nie trudziła się, żeby ustalić ich miana.

    źródło: NKJP: Iwona Surmik: Ostatni smok, 2005

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: n2

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. miano
    miana
    D. miana
    mian
    C. mianu
    mianom
    B. miano
    miana
    N. mianem
    mianami
    Ms. mianie
    mianach
    W. miano
    miana

    Inne uwagi

    Zwykle lp

  • zach. psł. *měno

    z psł. *měniti 'nazywać kogoś czymś'

    Zob. mienić