inkrustować (cytatami) - Wielki słownik języka polskiego PAN

2.

książk. wprowadzać do czegoś jakieś specjalne elementy nadające temu czemuś szczególnie atrakcyjny lub niezwykły charakter

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Działalność intelektualna człowieka

nazwy działań intelektualnych człowieka

inkrustować gawędę, rozprawę, tekst, wypowiedź; coś inkrustowane anegdotami, cytatami, slangiem, stwierdzeniami
inkrustować obficie

	Pisząc o mojej podróży dla jednego z tygodników inkrustowałem obficie mój tekst cytatami z wierszy księdza Janusza. źródło: NKJP: Ryszard Matuszewski: Alfabet: wybór z pamięci 90-latka, 2004
	Publiczne wystąpienia inkrustował stwierdzeniami typu: „Państwo, w którym jedni zbijają niewiarygodne fortuny, a inni żyją na skraju nędzy, jest państwem niedemokratycznym” . źródło: NKJP: Ewa Milewicz: Rzecznik Rzecznika i Obywatela, Gazeta Wyborcza, 1996-03-09
	Przyjeżdżał z Warszawy, przywoził ze sobą „Księgę przysłów polskich” , w której wyszukiwał słowa, powiedzonka, tekściki. Inkrustował nimi tekst. źródło: NKJP: Katarzyna Bielas: Decyduję, co jest śmieszne, Gazeta Wyborcza, 1998-09-11
	Pani Barbara opowiada pysznie. Już mało kto potrafi tak gawędzić - piękną polszczyzną, z zachowaniem rytmu narracji, inkrustując gawędę anegdotami, które tkwią w niej niczym rodzynki w cieście. źródło: NKJP: Zakochana w Krakowie, Dziennik Polski, 2004-04-24
	[... ] na stole pojawi się pulchne ciasto gęsto inkrustowane rodzynkami. źródło: NKJP: Andrzej Kozioł: Zapomniany Kraków, 2007

część mowy: czasownik

aspekt: niedokonany

Tryb oznajmujący

Czas teraźniejszy

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	inkrustowałem +(e)m inkrustował	inkrustowałam +(e)m inkrustowała	inkrustowałom +(e)m inkrustowało	inkrustowaliśmy +(e)śmy inkrustowali	inkrustowałyśmy +(e)śmy inkrustowały
2 os.	inkrustowałeś +(e)ś inkrustował	inkrustowałaś +(e)ś inkrustowała	inkrustowałoś +(e)ś inkrustowało	inkrustowaliście +(e)ście inkrustowali	inkrustowałyście +(e)ście inkrustowały
3 os.	inkrustował	inkrustowała	inkrustowało	inkrustowali	inkrustowały

bezosobnik: inkrustowano

Czas przyszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	będę inkrustował będę inkrustować	będę inkrustowała będę inkrustować	będę inkrustowało będę inkrustować	będziemy inkrustowali będziemy inkrustować	będziemy inkrustowały będziemy inkrustować
2 os.	będziesz inkrustował będziesz inkrustować	będziesz inkrustowała będziesz inkrustować	będziesz inkrustowało będziesz inkrustować	będziecie inkrustowali będziecie inkrustować	będziecie inkrustowały będziecie inkrustować
3 os.	będzie inkrustował będzie inkrustować	będzie inkrustowała będzie inkrustować	będzie inkrustowało będzie inkrustować	będą inkrustowali będą inkrustować	będą inkrustowały będą inkrustować

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		inkrustujmy
2 os.	inkrustuj	inkrustujcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	inkrustowałbym bym inkrustował	inkrustowałabym bym inkrustowała	inkrustowałobym bym inkrustowało	inkrustowalibyśmy byśmy inkrustowali	inkrustowałybyśmy byśmy inkrustowały
2 os.	inkrustowałbyś byś inkrustował	inkrustowałabyś byś inkrustowała	inkrustowałobyś byś inkrustowało	inkrustowalibyście byście inkrustowali	inkrustowałybyście byście inkrustowały
3 os.	inkrustowałby by inkrustował	inkrustowałaby by inkrustowała	inkrustowałoby by inkrustowało	inkrustowaliby by inkrustowali	inkrustowałyby by inkrustowały

bezosobnik: inkrustowano by

bezokolicznik: inkrustować

imiesłów przysłówkowy współczesny: inkrustując

gerundium: inkrustowanie

imiesłów przymiotnikowy czynny: inkrustujący

imiesłów przymiotnikowy bierny: inkrustowany

odpowiednik aspektowy: zinkrustować

+

inkrustować

+

CO + CZYM

internac.

ang. incrust

fr. incruster

niem. inkrustieren

z łac. incrustāre 'pokrywać (tynkiem, okładziną, marmurem)'