popukać (dziewczynę) - Wielki słownik języka polskiego PAN

5.

pot. odbyć stosunek płciowy z kobietą kilkakrotnie lub zajmując się tym przez jakiś czas

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA

Budowa i funkcjonowanie ciała ludzkiego

seksualność

Iwan jest zdania, że w takiej sytuacji, jeśli tylko przyczyną nie są kłopoty zdrowotne małżonki, to M. ma moralne prawo popukać sobie na boku.

źródło: NKJP: Internet

Szukajcie dalej [...], a ja idę popukać moją dziewczynę.

źródło: Internet: wykop.pl

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	popukałem +(e)m popukał	popukałam +(e)m popukała	popukałom +(e)m popukało	popukaliśmy +(e)śmy popukali	popukałyśmy +(e)śmy popukały
2 os.	popukałeś +(e)ś popukał	popukałaś +(e)ś popukała	popukałoś +(e)ś popukało	popukaliście +(e)ście popukali	popukałyście +(e)ście popukały
3 os.	popukał	popukała	popukało	popukali	popukały

bezosobnik: popukano

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		popukajmy
2 os.	popukaj	popukajcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	popukałbym bym popukał	popukałabym bym popukała	popukałobym bym popukało	popukalibyśmy byśmy popukali	popukałybyśmy byśmy popukały
2 os.	popukałbyś byś popukał	popukałabyś byś popukała	popukałobyś byś popukało	popukalibyście byście popukali	popukałybyście byście popukały
3 os.	popukałby by popukał	popukałaby by popukała	popukałoby by popukało	popukaliby by popukali	popukałyby by popukały

bezosobnik: popukano by

bezokolicznik: popukać

imiesłów przysłówkowy uprzedni: popukawszy

gerundium: popukanie

+

popukać

+

KOGO

Zob. pukać