wytrząść - Wielki słownik języka polskiego PAN

2.

trzęsąc czymś, sprawić, że coś lub wiele czegoś wydostanie się z tego na zewnątrz

[wytsząść] lub pot. [wyczsząść]

KATEGORIE FIZYCZNE

Cechy i właściwości materii

ruch i spoczynek

	[...] Wytrzęśli spod kurtki dolce i zaproponowali podział fifty-fifty. źródło: NKJP: Witold Horwath: Seans, 1997
	A tymczasem w Treblince można by wystawić spory pomnik ze stu tysięcy kilogramów złota wytrzęsionego z ubrań i wyrwanego ze szczęk [...]. źródło: NKJP: Henryk Grynberg: Życie ideologiczne, osobiste, codzienne i artystyczne, 1998
	Gdzieś na wysokości ósmego piętra, w szklanej klateczce mały móżdżek kieruje potężnymi szczękami, które chciwie chwytają wielotonowe, rozpalone tygle, ażeby małpim ruchem wytrząść ich zawartość na zwalaną ziemię. źródło: NKJP: Zygmunt Haupt: Baskijski diabeł: opowiadania i reportaże, 2007
	– Akurat brał pieniądze od jakiejś dziewczyny. Wytrzęśli mu później kieszenie i wszystko się potwierdziło [...]. źródło: NKJP: Aleksandra Tyczyńska: Lewo jazdy, Dziennik Łódzki, 2004-12-24

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	wytrząsłem +(e)m wytrząsł	wytrzęsłam +(e)m wytrzęsła	wytrzęsłom +(e)m wytrzęsło	wytrzęśliśmy +(e)śmy wytrzęśli	wytrzęsłyśmy +(e)śmy wytrzęsły
2 os.	wytrząsłeś +(e)ś wytrząsł	wytrzęsłaś +(e)ś wytrzęsła	wytrzęsłoś +(e)ś wytrzęsło	wytrzęśliście +(e)ście wytrzęśli	wytrzęsłyście +(e)ście wytrzęsły
3 os.	wytrząsł	wytrzęsła	wytrzęsło	wytrzęśli	wytrzęsły

bezosobnik: wytrzęsiono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		wytrząśmy wytrzęśmy
2 os.	wytrząś wytrzęś	wytrząście wytrzęście

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	wytrząsłbym bym wytrząsł	wytrzęsłabym bym wytrzęsła	wytrzęsłobym bym wytrzęsło	wytrzęślibyśmy byśmy wytrzęśli	wytrzęsłybyśmy byśmy wytrzęsły
2 os.	wytrząsłbyś byś wytrząsł	wytrzęsłabyś byś wytrzęsła	wytrzęsłobyś byś wytrzęsło	wytrzęślibyście byście wytrzęśli	wytrzęsłybyście byście wytrzęsły
3 os.	wytrząsłby by wytrząsł	wytrzęsłaby by wytrzęsła	wytrzęsłoby by wytrzęsło	wytrzęśliby by wytrzęśli	wytrzęsłyby by wytrzęsły

bezosobnik: wytrzęsiono by

bezokolicznik: wytrząść

imiesłów przysłówkowy uprzedni: wytrząsłszy

gerundium: wytrzęsienie

imiesłów przymiotnikowy bierny: wytrzęsiony

odpowiednik aspektowy: wytrząsać

	+	wytrząść	+	CO + (z CZEGO) + (DOKĄD)
	+	wytrząść	+	CO + (KOMU)

Zob. trząść