-
1.
rel. zezwolenie władzy i cenzury kościelnej na publikację danej książki -
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Religia – kościół
miejsca i instytucje związane z religią i kościołem
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Środki masowego przekazu
wydawnictwa -
- papieski imprimatur; katolickie, kościelne, papieskie imprimatur
- imprimatur arcybiskupa, biskupa, Kościoła, kurii, władz duchownych
- dać, udzielić; coś ma, posiada, uzyskało, zyskało imprimatur
- otrzymać, opatrzony, posiadający imprimatur
-
[...] dowód teorii heliocentrycznej przeprowadzono dopiero ponad sto lat po wyroku Świętej Inkwizycji z 1633 roku. Dowód ten skłonił w roku 1741 papieża Benedykta XIV, by dać imprimatur dla pierwszego wydania dzieł wszystkich Galileusza.
źródło: NKJP: Edwin Bendyk: Zatruta studnia. Rzecz o władzy i wolności, 2002
Kościół zadbał aby pogańskie miejsca mocy - a do takich należały przecież święte kamienie i źródła - jak najszybciej zyskały chrześcijańskie imprimatur. W miejscach tych więc, prawdziwych czakramach odwiecznej energii szybko pojawiły się znaki nowej religii.
źródło: NKJP: Zdzisław Skrok: Wielkie Rozdroże : ćwiczenia terenowe z archeologii wyobraźni, 2008
Jestem głęboko przekonany, iż tak krytyczne dzieje Kościoła katolickiego w XIX i XX stuleciu, jakie dziś wychodzą na KUL-u, nie uzyskałyby imprimatur władz duchownych przed II Soborem.
źródło: NKJP: Janusz Tazbir: Długi romans z muzą Klio, 2007
Aby nowa pieśń mogła być wykonywana podczas liturgii, musi otrzymać imprimatur, czyli zgodę biskupa albo przewodniczącego Konferencji Episkopatu [...]
źródło: NKJP: Agnieszka Malatyńska-Stankiewicz: Modlitwa w nutach, Dziennik Polski, 2005-03-25
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: n2
liczba pojedyncza liczba mnoga M. imprimatur
imprimatur
D. imprimatur
imprimatur
C. imprimatur
imprimatur
B. imprimatur
imprimatur
N. imprimatur
imprimatur
Ms. imprimatur
imprimatur
W. imprimatur
imprimatur
Inne uwagi
Używany również w m3
-
+ imprimatur + (KOGO)
+ imprimatur + (JAKIE) -
łac. 'niech będzie odbite (wydrukowane)'