zbankrutować - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

z braku pieniędzy stracić możliwość wywiązania się z finansowych zobowiązań wobec instytucji lub osób

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Biznes

funkcjonowanie firm i przedsiębiorstw

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Finanse

czynności, przedmioty związane z pieniędzmi

synonimy:

splajtować

bank, deweloper, koncern, sklep, szpital, wykonawca zbankrutował; fabryka, firma, gospodarka, spółdzielnia, spółka, stocznia zbankrutowała; państwo, przedsiębiorstwo zbankrutowało; pracownicy zbankrutowali

	W 1682 r. posiadłości Krasickich były już mocno zadłużone, a sto lat potem biedna pani Potocka zbankrutowała. źródło: NKJP: Piotr Piniński: Piniński o Krasiczynie, Gazeta Wyborcza, 1997-06-03
	[...] prawdopodobieństwo, że małe spółki mogą zbankrutować, jest większe niż w przypadku dużych spółek. źródło: NKJP: Arkadiusz Bednarski: Inwestycje i i nstrumenty finansowe, Gazeta Ubezpieczeniowa, 2001-03-14
	Właśnie się dowiedziała z gazety, że bank zbankrutował i pieniądze przepadły z kretesem. źródło: NKJP: Elżbieta Cichocka: Rozumem Moskwy nie ogarniesz, Gazeta Wyborcza, 1994-12-24
	Dramat zaczyna się, gdy developer zbankrutuje w trakcie budowy (a zdarza się to najuczciwszym), wtedy nie masz ani działki, ani domu! źródło: NKJP: Agnieszka Gutkowska, Katarzyna Klukowska: Dla budujących u developera, Gazeta Wyborcza, 1999-03-24
	Raport na temat polskiej motoryzacji sporządzony w ubiegłym roku dla rządu prognozuje, że lubelska fabryka zbankrutuje w 1996 r. jako ostatni w Polsce wielki zakład motoryzacyjny. źródło: NKJP: Marek Gędek: Firmoteka, Gazeta Wyborcza, 1994-03-21

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	zbankrutowałem +(e)m zbankrutował	zbankrutowałam +(e)m zbankrutowała	zbankrutowałom +(e)m zbankrutowało	zbankrutowaliśmy +(e)śmy zbankrutowali	zbankrutowałyśmy +(e)śmy zbankrutowały
2 os.	zbankrutowałeś +(e)ś zbankrutował	zbankrutowałaś +(e)ś zbankrutowała	zbankrutowałoś +(e)ś zbankrutowało	zbankrutowaliście +(e)ście zbankrutowali	zbankrutowałyście +(e)ście zbankrutowały
3 os.	zbankrutował	zbankrutowała	zbankrutowało	zbankrutowali	zbankrutowały

bezosobnik: zbankrutowano

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		zbankrutujmy
2 os.	zbankrutuj	zbankrutujcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	zbankrutowałbym bym zbankrutował	zbankrutowałabym bym zbankrutowała	zbankrutowałobym bym zbankrutowało	zbankrutowalibyśmy byśmy zbankrutowali	zbankrutowałybyśmy byśmy zbankrutowały
2 os.	zbankrutowałbyś byś zbankrutował	zbankrutowałabyś byś zbankrutowała	zbankrutowałobyś byś zbankrutowało	zbankrutowalibyście byście zbankrutowali	zbankrutowałybyście byście zbankrutowały
3 os.	zbankrutowałby by zbankrutował	zbankrutowałaby by zbankrutowała	zbankrutowałoby by zbankrutowało	zbankrutowaliby by zbankrutowali	zbankrutowałyby by zbankrutowały

bezosobnik: zbankrutowano by

bezokolicznik: zbankrutować

imiesłów przysłówkowy uprzedni: zbankrutowawszy

gerundium: zbankrutowanie

odpowiednik aspektowy: bankrutować

Od: bankrut