-
1.c
wyodrębniona administracyjnie jednostka szkoły wyższej kształcąca w zakresie nauk innych niż nauki przyrodnicze i techniczne,
stawiających w centrum zainteresowania człowieka, jego język, twórczość i funkcjonowanie w społeczeństwie -
[humanistyka] lub pot. [humanistyka]
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Edukacja i oświata
studia -
Tamten czas był dla Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego szczęśliwy: miał swoisty monopol. KUL-owska humanistyka przygarniała młodych ludzi stąd i owąd, którzy trafiali tam nieraz przypadkiem: nie dostali się gdzie indziej, bo nie pasowali do partyjnych parametrów.
źródło: NKJP: Jan Turnau: KUL w tamtych czasach, Gazeta Wyborcza, 1994-07-23
Gdańskie Stowarzyszenie Pisarzy Polskich świętowało 10-lecie swego zaistnienia. Z tej okazji odbyła się na humanistyce UG uroczystość jubileuszowa [...].
źródło: NKJP: Pisownia łączna, Dziennik Bałtycki, 2011
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. humanistyka
humanistyki
D. humanistyki
humanistyk
C. humanistyce
humanistykom
B. humanistykę
humanistyki
N. humanistyką
humanistykami
Ms. humanistyce
humanistykach
W. humanistyko
humanistyki
Inne uwagi
Zwykle lp
-
Od: humanizm