stuknąć się - Wielki słownik języka polskiego PAN

2.

niezbyt mocno, ale gwałtownie zetknąć się jeden z drugim jakimiś częściami ciała albo jakimiś elementami

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA

Budowa i funkcjonowanie ciała ludzkiego

czynności i stany fizjologiczne

	Brian i Dough stuknęli się głowami, kiedy jednocześnie nachylili się nad kamieniem. źródło: NKJP: Iwona Surmik: Talizman złotego smoka, 2002
	Nasi reprezentanci Agnieszka Domańska i Marcin Głowacki mieli podwójnego pecha, bowiem nie dość, że stuknęli się łyżwami, co wybiło ich z rytmu jazdy, to na dodatek uczynili to dokładnie przed stanowiskiem sędziów, którzy wszystko widzieli. źródło: NKJP: Jerzy Cisewski: Stuknęli sie w tańcu, Gazeta Wyborcza, 1993-03-10
	Kiedy zaś próbowałem głowę odchylić do tyłu [...], koło podskoczyło na jakimś korzeniu tak niefortunnie, że boleśnie stuknęliśmy się łepetynami. Katia wybuchnęła śmiechem, ja przepraszałem speszony [...]. źródło: NKJP: Jeremi Przybora: Przymknięte oko opaczności, 1994
	Najważniejsza jest chwila, spojrzenie i dreszcz biegnący od czubka głowy po palce stóp. No i oczywiście lekkie przechylenie głowy, by nie stuknąć się nosami. źródło: NKJP: Pe: Namietnie na molo, Wieczór Wybrzeża, 2000-07-31
	Podwórko czyste, a i nikt na łyżworolkach nie jeździ. Czasem jakiś kundel warknie bez przyczyny, albo dzieciaki stukną się łopatkami w piaskownicy, ale nawet interwencja nie jest konieczna. źródło: NKJP: Internet

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	stuknąłem się +(e)m się stuknął	stuknęłam się +(e)m się stuknęła	stuknęłom się +(e)m się stuknęło	stuknęliśmy się +(e)śmy się stuknęli	stuknęłyśmy się +(e)śmy się stuknęły
2 os.	stuknąłeś się +(e)ś się stuknął	stuknęłaś się +(e)ś się stuknęła	stuknęłoś się +(e)ś się stuknęło	stuknęliście się +(e)ście się stuknęli	stuknęłyście się +(e)ście się stuknęły
3 os.	stuknął się	stuknęła się	stuknęło się	stuknęli się	stuknęły się

bezosobnik: stuknięto się

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		stuknijmy się
2 os.	stuknij się	stuknijcie się

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	stuknąłbym się bym się stuknął	stuknęłabym się bym się stuknęła	stuknęłobym się bym się stuknęło	stuknęlibyśmy się byśmy się stuknęli	stuknęłybyśmy się byśmy się stuknęły
2 os.	stuknąłbyś się byś się stuknął	stuknęłabyś się byś się stuknęła	stuknęłobyś się byś się stuknęło	stuknęlibyście się byście się stuknęli	stuknęłybyście się byście się stuknęły
3 os.	stuknąłby się by się stuknął	stuknęłaby się by się stuknęła	stuknęłoby się by się stuknęło	stuknęliby się by się stuknęli	stuknęłyby się by się stuknęły

bezosobnik: stuknięto by się

bezokolicznik: stuknąć się

imiesłów przysłówkowy uprzedni: stuknąwszy się

gerundium: stuknięcie się

odpowiednik aspektowy: stukać się

+

stuknąć się

+

CZYM

Zob. stukać