uwłaszczyć

Hasło ma wiele znaczeń,
wybierz to, które Cię interesuje

1. nieruchomość

  • 1.

    praw.  przekazać komuś prawo własności do jakiegoś mienia, które ten ktoś użytkuje
  • CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Prawo i łamanie prawa

    regulacje prawne


    CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Finanse

    własność

    • uwłaszczenie mieszkańców, obywateli, lokatorów; nomenklatury; gruntów, nieruchomości, przedsiębiorstw, działek, mieszkań
  • Łódzka Rada Miejska ma wkrótce podjąć decyzję o prawie do uwłaszczenia nieruchomości i gruntów będących w wieczystym użytkowaniu.

    źródło: NKJP: (jxb): Lokale na własność za 2 procent?, Dziennik Łódzki, 2004-03-01

    Nie należy przepisywać lokatorskiego prawa do mieszkania na inną osobę przed uwłaszczeniem mieszkania.

    źródło: NKJP: kz: W spółdzielni po nowemu. Podział na działki. Kto zapłaci za cudzą ziemię? Pułapka pierwsza. Pułapka druga. Pułapka trzecia. Pułapka czwarta. Pułapka piąta. Zły wniosek, Express Ilustrowany, 2001-05-29

    Sprawa uwłaszczenia mieszkańców spółdzielni wzbudziła w ostatnim czasie w Wadowicach spore emocje. Kilkuset lokatorów wadowickiej spółdzielni chce stać się pełnoprawnymi właścicielami zajmowanych mieszkań.

    źródło: NKJP: Miasto daje ulgę, Dziennik Polski, 2003-07-16

    Obecnie chcemy naprawdę uwłaszczyć ludzi, którzy pracowali w szkołach wiejskich. Nie jest to możliwe tylko w przypadku nauczycieli zajmujących lokale mieszkalne w budynkach szkół; one nie podlegają wykupowi.

    źródło: NKJP: (KM): Mieszkania na własność, Dziennik Bałtycki, 2011

    Co prawda wojewoda katowicki uwłaszczył kopalnię na spornych gruntach, ale sprawa wcale nie została wyjaśniona, gdyż z roszczeniami o ich odzyskanie wystąpiło kilku byłych prywatnych właścicieli.

    źródło: NKJP: Wojciech Jagielski; Dolina Panczsziru: TOPGAS w rękach NSA, Gazeta Wyborcza, 1996-10-10

    Problematyczną pozostawała jednak kwestia uwłaszczenia działkowców na gruntach, których właścicielem lub użytkownikiem wieczystym jest PZD (...)

    źródło: Internet: natemat.pl/83049,dzialkowcy-moga-przejac-swoje-ogrody

  • część mowy: czasownik

    aspekt: dokonany

    Tryb oznajmujący

    Czas przyszły

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    1 os. uwłaszczę
    uwłaszczymy
    2 os. uwłaszczysz
    uwłaszczycie
    3 os. uwłaszczy
    uwłaszczą

    Czas przeszły

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. uwłaszczyłem
    +(e)m uwłaszczył
    uwłaszczyłam
    +(e)m uwłaszczyła
    uwłaszczyłom
    +(e)m uwłaszczyło
    uwłaszczyliśmy
    +(e)śmy uwłaszczyli
    uwłaszczyłyśmy
    +(e)śmy uwłaszczyły
    2 os. uwłaszczyłeś
    +(e)ś uwłaszczył
    uwłaszczyłaś
    +(e)ś uwłaszczyła
    uwłaszczyłoś
    +(e)ś uwłaszczyło
    uwłaszczyliście
    +(e)ście uwłaszczyli
    uwłaszczyłyście
    +(e)ście uwłaszczyły
    3 os. uwłaszczył
    uwłaszczyła
    uwłaszczyło
    uwłaszczyli
    uwłaszczyły

    bezosobnik: uwłaszczono

    Tryb rozkazujący

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    1 os. uwłaszczmy
    2 os. uwłaszcz
    uwłaszczcie

    Tryb warunkowy

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. uwłaszczyłbym
    bym uwłaszczył
    uwłaszczyłabym
    bym uwłaszczyła
    uwłaszczyłobym
    bym uwłaszczyło
    uwłaszczylibyśmy
    byśmy uwłaszczyli
    uwłaszczyłybyśmy
    byśmy uwłaszczyły
    2 os. uwłaszczyłbyś
    byś uwłaszczył
    uwłaszczyłabyś
    byś uwłaszczyła
    uwłaszczyłobyś
    byś uwłaszczyło
    uwłaszczylibyście
    byście uwłaszczyli
    uwłaszczyłybyście
    byście uwłaszczyły
    3 os. uwłaszczyłby
    by uwłaszczył
    uwłaszczyłaby
    by uwłaszczyła
    uwłaszczyłoby
    by uwłaszczyło
    uwłaszczyliby
    by uwłaszczyli
    uwłaszczyłyby
    by uwłaszczyły

    bezosobnik: uwłaszczono by

    bezokolicznik: uwłaszczyć

    imiesłów przysłówkowy uprzedni: uwłaszczywszy

    gerundium: uwłaszczenie

    imiesłów przymiotnikowy bierny: uwłaszczony

    odpowiednik aspektowy: uwłaszczać

  • bez ograniczeń + uwłaszczyć +
    KOGO + (na CZYM)
    bez ograniczeń + uwłaszczyć +
    CO
  • W związku etymologicznym z pol. włość, czes. vlast < psł. *volstь 'panowanie, władza, własność, posiadłość. Czasownik ma postać zapożyczenia czeskiego, ale nie ma podstawy czeskiej, jest to pseudobohemizm. Pol. dawne właszczyć, które wygląda na podstawę, jest późniejsze od czasownika przedrostkowego (Bor.).