-
2.
książk. pejorat. mówienie lub przemawianie piękne, ale pozbawione istotnej treści -
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Język
mówienie
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Ocena i wartościowanie
słownictwo oceniające -
- puste, zbędne; polityczne krasomówstwo
- bełkot i krasomówstwo; demagogia i krasomówstwo
-
Nie dość, że nie rozumiał słowa po polsku, to jeszcze jego nowi poddani mieli skłonność do pustego krasomówstwa i nieustannie spierali się o najdrobniejsze szczegóły
źródło: KWJP: Skandalista na Wawelu, Rzeczpospolita, 2018-03-16
Wyjątkowo nie informowaliśmy mediów, by uniknąć zbędnego krasomówstwa i szumu. Chodziło przede wszystkim o rozwiązanie tego problemu bez uszczerbku dla którejkolwiek ze stron. Nie o osobiste wycieczki czy słowne popisy.
źródło: NKJP: Sąd nad „Planetą”, Dziennik Polski, 2002-06-08
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: n2
liczba pojedyncza liczba mnoga M. krasomówstwo
krasomówstwa
D. krasomówstwa
krasomówstw
C. krasomówstwu
krasomówstwom
B. krasomówstwo
krasomówstwa
N. krasomówstwem
krasomówstwami
Ms. krasomówstwie
krasomówstwach
W. krasomówstwo
krasomówstwa
Inne uwagi
Zwykle lp
-
Od: krasa ('uroda, piękno'), mówić