utrafić (w cel) - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

książk. trafić - dosięgnąć celu

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Ocena i wartościowanie

wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia

synonimy:

trafić

Cmokając z całej siły, jednocześnie stara się zapałką utrafić w cybuch, zapałka gaśnie, druga parzy palce... No, nareszcie.

źródło: NKJP: Edmund Niziurski: Księga urwisów, 1954

Pleszewski napastnik łatwo uwolnił się spod „opieki” obrońców, ale utrafił piłką w słupek.

źródło: Komplet punktów Stali, Życie Pleszewa, 2015-08-15 (media.zwielkopolski24.pl)

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	utrafiłem +(e)m utrafił	utrafiłam +(e)m utrafiła	utrafiłom +(e)m utrafiło	utrafiliśmy +(e)śmy utrafili	utrafiłyśmy +(e)śmy utrafiły
2 os.	utrafiłeś +(e)ś utrafił	utrafiłaś +(e)ś utrafiła	utrafiłoś +(e)ś utrafiło	utrafiliście +(e)ście utrafili	utrafiłyście +(e)ście utrafiły
3 os.	utrafił	utrafiła	utrafiło	utrafili	utrafiły

bezosobnik: utrafiono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		utrafmy
2 os.	utraf	utrafcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	utrafiłbym bym utrafił	utrafiłabym bym utrafiła	utrafiłobym bym utrafiło	utrafilibyśmy byśmy utrafili	utrafiłybyśmy byśmy utrafiły
2 os.	utrafiłbyś byś utrafił	utrafiłabyś byś utrafiła	utrafiłobyś byś utrafiło	utrafilibyście byście utrafili	utrafiłybyście byście utrafiły
3 os.	utrafiłby by utrafił	utrafiłaby by utrafiła	utrafiłoby by utrafiło	utrafiliby by utrafili	utrafiłyby by utrafiły

bezosobnik: utrafiono by

bezokolicznik: utrafić

imiesłów przysłówkowy uprzedni: utrafiwszy

gerundium: utrafienie

odpowiednik aspektowy: utrafiać

+

utrafić

+

w CO

Zob. trafić