-
4.
książk. osoba o spójnym charakterze, której sposób postępowania, niezależnie od okoliczności, pozostaje niezmienny -
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Usposobienie człowieka
określenia człowieka ze względu na jego usposobienie -
- Przecież takich ludzi nie ma na świecie. Nawet święci grzeszyli, a u was każdy bohater to monolit bez skazy - powiedziałem.
źródło: NKJP: Tadeusz Kwiatkowski: Panopticum, 1995
Ta moja zagadka, ten cudowny idol Danuty uważał się za monolit. Może nim był, lecz wtedy trzeba by mu odjąć wyższą inteligencję ze spisu cech osobowości.
źródło: NKJP: Ewa Przybylska: Dotyk motyla, 1994
[...] jestem jak ojciec - zbudowany z dwóch kawałków, które do siebie nie pasują. Nie mogłem tego powiedzieć o mamie. Była monolitem i bez względu na to, jakiej muzyki słuchał ojciec, zawsze prosiła go tylko o to, żeby ściszył.
źródło: NKJP: Mirosław Tomaszewski: UGI, 2006
Postacie takie [...] pokazują nam ścisłą więź między słowem wypowiadanym a postawą i życiem. Byli w postawie swej monolitami i dlatego do nas przemawiają. Pozostawili po sobie świadectwo, że wychowywali młodych ludzi i wprowadzali w życie, a nie tylko przystosowywali nas do aktualnych zewnętrznych sytuacji.
źródło: NKJP: ks. phm. Janusz Strojny: Nasze wartości nasze prawo, Czuwaj, 2006-11
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. monolit
monolici
ndepr monolity
depr D. monolita
monolitów
C. monolitowi
monolitom
B. monolita
monolitów
N. monolitem
monolitami
Ms. monolicie
monolitach
W. monolicie
monolici
ndepr monolity
depr -
gr. monólithos 'wykonany z jednego bloku kamiennego'