-
1.
śmiały, energiczny i pewny siebie mężczyzna, który chętnie urządza awantury i wszczyna bójki -
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Usposobienie człowieka
określenia człowieka ze względu na jego usposobienie -
Scenariusz opisywał niespełnioną miłość znanego w okolicach zawadiaki. Pełnego wdzięku i talentów, pisał bowiem wiersze i grał na skrzypcach, ale też nieustannie wdawał się w awantury.
źródło: NKJP: Elżbieta Baniewicz: Anna Dymna - ona to ja, 1997
Pewnego dnia, gdyśmy szli z Wieśkiem ugasić pragnienie, z naprzeciwka szła w naszą stronę grupa trzech zawadiaków, na których twarzach znać było, że nie mają specjalnie dobrych intencji...
źródło: NKJP: Stanisław Esden-Tempski: Artyści do checzy!, Dziennik Bałtycki, 2000-08-25
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. zawadiaka
zawadiacy
ndepr zawadiaki
depr D. zawadiaki
zawadiaków
C. zawadiace
zawadiakom
B. zawadiakę
zawadiaków
N. zawadiaką
zawadiakami
Ms. zawadiace
zawadiakach
W. zawadiako
zawadiacy
ndepr zawadiaki
depr -
st.pol. zawadzić się 'poróżnić się, pokłócić się'
z psł. *vaditi sę 'sprzeciwiać się, spierać się, sprzeczać się'
Zob. wadzić
Wg Brücknera ruskie.