oporządzić - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

książk. wykonać niezbędne czynności, aby doprowadzić kogoś lub coś do porządku

CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA

Najbliższe środowisko życia człowieka

czynności związane z codziennym życiem w domu

	[...] kazał oporządzić nieszczęsny kurnik, wyciąć w deskach okna, wysprzątać i tam przeniósł przyjaciela. źródło: NKJP: Iwona Surmik: Ostatni smok, 2005
	W zwykły dzień wiosny, lata lub jesieni przychodzili tu krewni odwiedzić swoich zmarłych, oporządzić mogiły, przykryte spłowiałą darnią. źródło: NKJP: Jerzy Krzysztoń: Wielbłąd na stepie, 1978
	Powzdychali troszkę, oporządzili zniszczoną odzież. źródło: NKJP: Tadeusz Konwicki: Dziura w niebie, 1959
	[...] nakarmiła i oporządziła [...] świnie, wydoiła krowy i z garnkiem mleka weszła do kuchni ugotować śniadanie. źródło: NKJP: Edmund Niziurski: Księga urwisów, 1954
	Moja siostra po porodzie miała taką adrenalinę, że ją nosiło, nie mogła leżeć, oporządziła dzieci koleżanek z sali, a jak nie miała co robić, to patrzyła, jak mała śpi. źródło: Internet: wizaz.pl/forum

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	oporządziłem +(e)m oporządził	oporządziłam +(e)m oporządziła	oporządziłom +(e)m oporządziło	oporządziliśmy +(e)śmy oporządzili	oporządziłyśmy +(e)śmy oporządziły
2 os.	oporządziłeś +(e)ś oporządził	oporządziłaś +(e)ś oporządziła	oporządziłoś +(e)ś oporządziło	oporządziliście +(e)ście oporządzili	oporządziłyście +(e)ście oporządziły
3 os.	oporządził	oporządziła	oporządziło	oporządzili	oporządziły

bezosobnik: oporządzono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		oporządźmy
2 os.	oporządź	oporządźcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	oporządziłbym bym oporządził	oporządziłabym bym oporządziła	oporządziłobym bym oporządziło	oporządzilibyśmy byśmy oporządzili	oporządziłybyśmy byśmy oporządziły
2 os.	oporządziłbyś byś oporządził	oporządziłabyś byś oporządziła	oporządziłobyś byś oporządziło	oporządzilibyście byście oporządzili	oporządziłybyście byście oporządziły
3 os.	oporządziłby by oporządził	oporządziłaby by oporządziła	oporządziłoby by oporządziło	oporządziliby by oporządzili	oporządziłyby by oporządziły

bezosobnik: oporządzono by

bezokolicznik: oporządzić

imiesłów przysłówkowy uprzedni: oporządziwszy

gerundium: oporządzenie

imiesłów przymiotnikowy bierny: oporządzony

odpowiednik aspektowy: oporządzać

+

oporządzić

+

KOGO/CO

Zob. rządzić