mruk

Hasło ma wiele znaczeń,
wybierz to, które Cię interesuje

2. osoba

  • Definicja

    2.

    pejorat.  osoba, która niechętnie mówi i stroni od towarzystwa
  • Kwalifikacja tematyczna

    CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Usposobienie człowieka

    określenia człowieka ze względu na jego usposobienie

  • Cytaty

    Niby chłopak z Warszawy, a słowa z siebie nie wydusi. Tylko siedzi taki mruk.

    źródło: NKJP: Dariusz Banek: Samo życie Odcinek 230, 2010

    - To dziwni ludzie. Ten malarz niby maluje, a właściwie to włóczy się bez celu. To czupiradło chodziło wczoraj po plebanii w samym kostiumie kąpielowym. Dobrze, że księdza nie było... A ten trzeci to mruk, który nie powie nawet dzień dobry.

    źródło: NKJP: Adam Bahdaj: Wakacje z duchami, 1962

    Kępiszczak - niech mu ziemia lekką będzie - niespokojny był duch. Ale do ludzi mruk. Nie spowiadał się nawet przed księdzem.

    źródło: NKJP: Ida Fink: Ślady, 1996

    Nie była też mrukiem, ale nigdy też nie zdarzyło się jej mówić ciurkiem.

    źródło: NKJP: Ewa Przybylska: Dotyk motyla, 1994

    Czwartego dnia następuje stan odrętwienia fizycznego i psychicznego. Inni wówczas odbierają mnie jako ponurego mruka i smutnego odludka.

    źródło: NKJP: Olga Dębicka: Auto-adrenalina, Dziennik Bałtycki, 2000-04-01
  • Odmiana

    część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m1

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. mruk
    		 mrucy
    mrukowie
    		 ndepr
    mruki
    		 depr
    D. mruka
    		 mruków
    C. mrukowi
    		 mrukom
    B. mruka
    		 mruków
    N. mrukiem
    		 mrukami
    Ms. mruku
    		 mrukach
    W. mruku
    		 mrucy
    mrukowie
    		 ndepr
    mruki
    		 depr
  • Pochodzenie

    Zob. mruczeć