mrukowaty

Wuj był mrukowaty i wypowiadał od czasu do czasu oderwane zdania na temat szerzących się w całym mieście strajków, na temat wojny, ale głównie utyskiwał na nieuczciwość stolarzy, których u siebie zatrudniał i których posądzał o kradzież zegarka.

źródło: NKJP: Jan Brzechwa: Gdy owoc dojrzewa, 1958

Jeżeli jeden jest inteligentny, błyskotliwy i ujmujący, drugi odwrotnie - mrukowaty, tępawy i nie ma nic ciekawego do powiedzenia w żadnej sprawie, to moja sympatia jest przy tym pierwszym.

źródło: NKJP: Zdzisław Ambroziak: Od ściany do ściany, Gazeta Wyborcza, 1994-10-05

Niektórzy mówią, że jestem szorstki, nieprzyjemny, mrukowaty. Zgadza się - jestem.

źródło: NKJP: Małgorzata Wach: Każdy ma swoje Kilimandżaro, 2008

[...] jest samolubnym, mrukowatym chłopczykiem, który bardzo ceni swoją samotność.

źródło: NKJP: Magda Huzarska: Utracona niewinność, Gazeta Krakowska, 2003-04-18