-
2.
filoz. człowiek wyższej kategorii, różniący się od zwykłych ludzi tym, że jako jednostka silna i niezależna odrzuca przyjętą powszechnie moralność, uznaje, że jest bogiem sam dla siebie, a przy tym wyróżnia się bezwzględnością w działaniu -
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Działalność intelektualna człowieka
filozofia -
Sorokin odwołuje się do przetworzonych przez kulturę masową wątków gnostyckich oraz idei nietzscheańskiego nadczłowieka, wykorzystując je jako pretekst do rozważań nad względnością dobra i zła, prymatem rozumu nad uczuciami.
źródło: NKJP: (mt): Lód, Nasze Miasto Kraków, 2005-05-12
Przewartościowanie wszystkich wartości polega więc na odwróceniu odwrócenia, czyli na nowym sposobie bycia: afirmacji negacji i właściwej jakości woli mocy [...]. Metamorfozy przewartościowania nowego bycia doświadcza jedynie nadczłowiek.
źródło: NKJP: Jolanta Baziak: Bóg umarł, niech żyje bóg (XII), Akant, 2006-08
Ludzie, którzy mieli być uosobieniem nadczłowieka, wcieleniem ideałów Zaratustry, wychodzą z zatęchłych zaułków, [...], by w milczeniu ustawić się w kolejce po darmową strawę i zaspokajać nią swoje mało wzniosłe potrzeby. Nie ma nadczłowieka, tak jak nie ma Boga, który umarł i który nikomu już nie pomoże.
źródło: NKJP: Magda Huzarska-Szumiec: Prorok Wielkiego Znużenia, Gazeta Krakowska, 2005-05-09
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. nadczłowiek
nadludzie
ndepr nadludzie
depr D. nadczłowieka
nadludzi
C. nadczłowiekowi
nadludziom
B. nadczłowieka
nadludzi
N. nadczłowiekiem
nadludźmi
Ms. nadczłowieku
nadludziach
W. nadczłowieku
nadludzie
ndepr nadludzie
depr -
niem. Übermensch