pirotechniczny - Wielki słownik języka polskiego PAN

2.

związany z pirotechniką - działalnością w zakresie unieszkodliwiania bomb i innych ładunków wybuchowych

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Prawo i łamanie prawa

policja i inne służby mundurowe

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Wojsko i wojna

czynności, przedmioty, miejsca związane z wojskiem i wojną

	Ekspertyza przeprowadzona w wojskowych zakładach pirotechnicznych, mieszczących się w Cytadeli, potwierdziła, że była to rzeczywiście bomba, którą zamachowiec mógł zdetonować przez zgniecenie szklanej rurki stanowiącej część zapalnika. źródło: NKJP: Stanisław Milewski: Ciemne sprawy międzywojnia, 2002
	Choć rzecznik Prokuratury Okręgowej nie ujawnił, czy już znane są wyniki ekspertyzy pirotechnicznej, dowiedzieliśmy się, że wczoraj nie zakończono jeszcze wszystkich badań. źródło: NKJP: BE: Prokuratura milczy, Trybuna Śląska, 2002-08-27
	Tajemniczą paczkę zneutralizował patrol pirotechniczny KWP. źródło: NKJP: SAGA: Z Poznania i Wielkopolski, Gazeta Poznańska, 2002-02-07
	Niecodzienną akcję funkcjonariusze pirotechnicznych służb Komendy Powiatowej Policji w Zakopanem przeprowadzili po otrzymaniu informacji o bombie, która została podłożona na poczcie. źródło: NKJP: Bombowe zagrożenie, Dziennik Polski, 2001-06-15

część mowy: przymiotnik

Stopień równy

Rz	+	pirotechniczny	+
szyk: neutralny