-
środ. osoba, która zajmuje się wydawaniem posiłków w szpitalu, stołówce lub innej instytucji
-
Używane zwykle w odniesieniu do kobiet, w formie kuchenkowa.
-
CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA
Jedzenie i jego przygotowanie
miejsca, osoby, przedmioty, sytuacje związane z jedzeniem -
Zostałyśmy zatrudnione jako sprzątaczki, a robimy wszystko. Jesteśmy kuchenkowymi, pościelowymi, a i pacjentowi się pomaga.
źródło: NKJP: (WLL): Kto posprząta w szpitalu?, Dziennik Łódzki, 2006-06-23
Czasem nawet ona była zaskoczona fenomenem szpitalnego gotowania. Kiedy rozwozili obiad, poszłam po ziemniaki i surówkę [...]. Wzięłam je, a wtedy kuchenkowa spytała, dlaczego nie biorę również zupy.
źródło: NKJP: Internet
Niedługo przed jedenastą Trelczyńska zajrzała do tonącej w ciemnościach stołówki. Nawet Matczejko nie krążył już wokół wiadra z zimnym kompotem, wystawionym na stół przez kuchenkową.
źródło: NKJP: Piotr Zaremba: Plama na suficie, 2004
Cała załoga posila się w oddalonej o 200 m stołówce. Misterium: najpierw kolejka do okienka - kuchenkowa odbiera bony, potem kolejka po zupę, potem po drugie, następnie po kompot.
źródło: NKJP: Piotr Pytlakowski: Na granicy wytrzymałości, Polityka, 2002-09-21
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. kuchenkowy
kuchenkowi
ndepr kuchenkowe
depr D. kuchenkowego
kuchenkowych
C. kuchenkowemu
kuchenkowym
B. kuchenkowego
kuchenkowych
N. kuchenkowym
kuchenkowymi
Ms. kuchenkowym
kuchenkowych
W. kuchenkowy
kuchenkowi
ndepr kuchenkowe
depr -
Zob. kuchnia