kuchenkowy II

I

rzeczownik

  • środ.  osoba, która zajmuje się wydawaniem posiłków w szpitalu, stołówce lub innej instytucji
  • Używane zwykle w odniesieniu do kobiet, w formie kuchenkowa.

  • CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA

    Jedzenie i jego przygotowanie

    miejsca, osoby, przedmioty, sytuacje związane z jedzeniem

  • Zostałyśmy zatrudnione jako sprzątaczki, a robimy wszystko. Jesteśmy kuchenkowymi, pościelowymi, a i pacjentowi się pomaga.

    źródło: NKJP: (WLL): Kto posprząta w szpitalu?, Dziennik Łódzki, 2006-06-23

    Czasem nawet ona była zaskoczona fenomenem szpitalnego gotowania. Kiedy rozwozili obiad, poszłam po ziemniaki i surówkę [...]. Wzięłam je, a wtedy kuchenkowa spytała, dlaczego nie biorę również zupy.

    źródło: NKJP: Internet

    Niedługo przed jedenastą Trelczyńska zajrzała do tonącej w ciemnościach stołówki. Nawet Matczejko nie krążył już wokół wiadra z zimnym kompotem, wystawionym na stół przez kuchenkową.

    źródło: NKJP: Piotr Zaremba: Plama na suficie, 2004

    Cała załoga posila się w oddalonej o 200 m stołówce. Misterium: najpierw kolejka do okienka - kuchenkowa odbiera bony, potem kolejka po zupę, potem po drugie, następnie po kompot.

    źródło: NKJP: Piotr Pytlakowski: Na granicy wytrzymałości, Polityka, 2002-09-21

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m1

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. kuchenkowy
    kuchenkowi
    ndepr
    kuchenkowe
    depr
    D. kuchenkowego
    kuchenkowych
    C. kuchenkowemu
    kuchenkowym
    B. kuchenkowego
    kuchenkowych
    N. kuchenkowym
    kuchenkowymi
    Ms. kuchenkowym
    kuchenkowych
    W. kuchenkowy
    kuchenkowi
    ndepr
    kuchenkowe
    depr
  • Zob. kuchnia

CHRONOLOGIZACJA:
Zob. kuchenkowy I
Data ostatniej modyfikacji: 18.09.2018