kłopotać

  • książk.  sprawiać komuś kłopot
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Relacje międzyludzkie

    określenia relacji międzyludzkich

  • Co można myśleć o facecie, który od tak dawna nie dał znaku życia? Tylko jedno - zabrano go do hospicjum i tam po cichutku sobie umarł, nie mówiąc nic znajomym, aby ich nie kłopotać.

    źródło: NKJP: Joanna Rudniańska: Miejsca, 1999

    [...] w Rzymie nie ma obyczaju kłopotać takich osób prywatnymi sprawami [...].

    źródło: NKJP: Tadeusz Breza: Urząd, 1960

    Muszę szybko wyjaśnić, kto jest zdrajcą i na skutek czyjego donosu rozstrzelano tego biednego stróża. To ostatnie szczególnie kłopocze Kocowskiego.

    źródło: NKJP: Teresa Bojarska: Świtanie, przemijanie, 1996

    Niezadowoleni z przegranej Brazylijczycy głośno manifestowali swój protest na ulicach Marsylii. Tak pewnie będzie do samego końca mistrzostw, choć te akurat rozróbki mniej kłopoczą francuską policję niż akcje w wykonaniu Anglików i Niemców [...].

    źródło: NKJP: Chuliganem być..., Wieczór Wybrzeża, 1998-06-26

  • część mowy: czasownik

    aspekt: niedokonany

    Tryb oznajmujący

    Czas teraźniejszy

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    1 os. kłopoczę
    rzadziej kłopocę
    kłopoczemy
    rzadziej kłopocemy
    2 os. kłopoczesz
    rzadziej kłopocesz
    kłopoczecie
    rzadziej kłopocecie
    3 os. kłopocze
    rzadziej kłopoce
    kłopoczą
    rzadziej kłopocą

    Czas przeszły

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. kłopotałem
    +(e)m kłopotał
    kłopotałam
    +(e)m kłopotała
    kłopotałom
    +(e)m kłopotało
    kłopotaliśmy
    +(e)śmy kłopotali
    kłopotałyśmy
    +(e)śmy kłopotały
    2 os. kłopotałeś
    +(e)ś kłopotał
    kłopotałaś
    +(e)ś kłopotała
    kłopotałoś
    +(e)ś kłopotało
    kłopotaliście
    +(e)ście kłopotali
    kłopotałyście
    +(e)ście kłopotały
    3 os. kłopotał
    kłopotała
    kłopotało
    kłopotali
    kłopotały

    bezosobnik: kłopotano

    Czas przyszły

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. będę kłopotał
    będę kłopotać
    będę kłopotała
    będę kłopotać
    będę kłopotało
    będę kłopotać
    będziemy kłopotali
    będziemy kłopotać
    będziemy kłopotały
    będziemy kłopotać
    2 os. będziesz kłopotał
    będziesz kłopotać
    będziesz kłopotała
    będziesz kłopotać
    będziesz kłopotało
    będziesz kłopotać
    będziecie kłopotali
    będziecie kłopotać
    będziecie kłopotały
    będziecie kłopotać
    3 os. będzie kłopotał
    będzie kłopotać
    będzie kłopotała
    będzie kłopotać
    będzie kłopotało
    będzie kłopotać
    będą kłopotali
    będą kłopotać
    będą kłopotały
    będą kłopotać

    Tryb rozkazujący

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    1 os. kłopoczmy
    2 os. kłopocz
    kłopoczcie

    Tryb warunkowy

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. kłopotałbym
    bym kłopotał
    kłopotałabym
    bym kłopotała
    kłopotałobym
    bym kłopotało
    kłopotalibyśmy
    byśmy kłopotali
    kłopotałybyśmy
    byśmy kłopotały
    2 os. kłopotałbyś
    byś kłopotał
    kłopotałabyś
    byś kłopotała
    kłopotałobyś
    byś kłopotało
    kłopotalibyście
    byście kłopotali
    kłopotałybyście
    byście kłopotały
    3 os. kłopotałby
    by kłopotał
    kłopotałaby
    by kłopotała
    kłopotałoby
    by kłopotało
    kłopotaliby
    by kłopotali
    kłopotałyby
    by kłopotały

    bezosobnik: kłopotano by

    bezokolicznik: kłopotać

    imiesłów przysłówkowy współczesny:

    kłopocząc
    rzadziej kłopocąc

    gerundium: kłopotanie

    imiesłów przymiotnikowy czynny: kłopoczący

    imiesłów przymiotnikowy bierny: kłopotany

  • bez ograniczeń + kłopotać +
    KOGO + (CZYM)
  • Zob. kłopot

CHRONOLOGIZACJA:
1466, SStp
Data ostatniej modyfikacji: 08.02.2018