kustoda

  • edytor.  w dawnych drukach lub rękopisach: pierwsze słowo lub pierwsza sylaba z następnej strony albo składki, umieszczane na końcu każdej strony albo składki poprzedzającej
  • CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Środki masowego przekazu

    wydawnictwa

  • synonimy:  kustosz
  • […] brak kustody na karcie 24 sugeruje, że część na literę B złożono do druku osobno, najprawdopodobniej rok później [...].

    źródło: Izabela Kaczmarzyk: Adam Gdacjusz: z dziejów kaznodziejstwa śląskiego, 2003 (books.google.pl)

    […] wprowadzono do czeskich druków w miejsce szwabachy i fraktury, antykwę. Znikają też ostatecznie rubryki i kustody, a paginacja staje się powszechna.

    źródło: Przegląd Zachodni, 1950 (books.google.pl)

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: ż

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. kustoda
    kustody
    D. kustody
    kustod
    C. kustodzie
    kustodom
    B. kustodę
    kustody
    N. kustodą
    kustodami
    Ms. kustodzie
    kustodach
    W. kustodo
    kustody
  • łac. custōs, custōdis 'straznik, stróż, opiekun'

CHRONOLOGIZACJA:
1886, Wiadomości Bibliograficzne Warszawskie, nr 9, polona.pl
Data ostatniej modyfikacji: 08.07.2021