-
1.
książk. pejorat. osoba wypowiadająca się o czymś z przesadnie podkreślanym przekonaniem o własnej racji i nastawieniem na pouczanie innych -
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Ocena i wartościowanie
wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Usposobienie człowieka
określenia człowieka ze względu na jego usposobienie -
I otóż Szczepko został pewnym siebie, pohukującym, wszystkowiedzącym rezonerem, co to z niejednego pieca chleb jadał [...].
źródło: Jerzy Janicki: Szczepcio i Tońcio, Przekrój - wydanie specjalne, 1991 (lwow.com.pl)
Ciężką chorobą świata pracy jest bezrobocie, którego widma używa się niekiedy jako argumentu przeciw koniecznym reformom [...]; niektórzy nieodpowiedzialni rezonerzy polityczni wykorzystują je do swoich egoistycznych, partyjno-politycznych celów.
źródło: NKJP: Sprawozdanie stenograficzne z obrad Sejmu RP z dnia 11.02.1993
Inna jest wieś w pracy, inna w pryncypialnych pogaduszkach miejscowych rezonerów [...].
źródło: NKJP: Zygmunt Haupt: Baskijski diabeł. Opowiadania i reportaże, 2007
[...] grafoman zadręczający otoczenie [...] swoimi monologami i retorycznymi pytaniami. Im bardziej ponosi go elokwencja, ostrość widzenia cudzych błędów, tym głębszą wykopuje przepaść między najbliższymi: [...] o takim właśnie pyszałku i rezonerze mówi ten film.
źródło: Tadeusz Sobolewski: Więcej niż jedno arcydzieło w Cannes, Gazeta Wyborcza, 2014-05-26 (wyborcza.pl)
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. rezoner
rezonerzy
ndepr rezonery
depr D. rezonera
rezonerów
C. rezonerowi
rezonerom
B. rezonera
rezonerów
N. rezonerem
rezonerami
Ms. rezonerze
rezonerach
W. rezonerze
rezonerzy
ndepr rezonery
depr -
fr. raisonneur