normować - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

określać właściwości czegoś, ujmując to w normy, formułowane jako przepisy prawa albo zasady obowiązujące w danej społeczności

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Prawo i łamanie prawa

regulacje prawne

synonimy:

regulować

akt, dokument, kodeks, regulamin, statut; przepis, zapis normował; umowa, ustawa normowała; prawo; rozporządzenie, rozwiązanie (prawne) normowało; przepisy normowały
normować czas pracy, obowiązki, prawa, stosunki (społeczne), warunki, zasady; czyjąś działalność, działanie, funkcjonowanie czegoś, życie; jakąś kwestię, problematykę, sprawę, jakieś zagadnienie
szczegółowo normować; normować prawnie

	W roku 1991 został przyjęty podstawowy dokument, który normował prywatyzację polskiego sektora bankowego. źródło: NKJP: Sprawozdanie stenograficzne z obrad Sejmu RP z dnia 21.12.2000
	Prawidłowe funkcjonowanie gminy zapewniał odpowiednio przygotowany statut, normujący wewnętrzne życie całej społeczności. źródło: NKJP: Barbara Legutko: Święta Gmina Jaworzno, Co Tydzień Jaworzno, 2004-06-10
	Okres żałoby był ściśle normowany, np. po rodzicach i mężu trwała ona rok i sześć tygodni. źródło: NKJP: Andrzej Chwalba (red.): Obyczaje w Polsce. Od średniowiecza do czasów współczesnych, 2004
	Unieszkodliwienie ścieków [...] wiąże się w sposób oczywisty z zapewnieniem odpowiednich warunków sanitarnych i z ochroną środowiska, a te kwestie są ściśle normowane przepisami prawnymi. źródło: NKJP: Marek Loos: Cuchnący problem, 2004-07-13
	Aby ocenić jakość powietrza, wielkości mierzonych stężeń porównano z wielkościami normowanymi w Rozporządzeniu Ministra Ochrony Środowiska [...]. źródło: NKJP: Czym oddychamy?, Gazeta Krakowska, 2002-09-07

część mowy: czasownik

aspekt: niedokonany

Tryb oznajmujący

Czas teraźniejszy

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	normowałem +(e)m normował	normowałam +(e)m normowała	normowałom +(e)m normowało	normowaliśmy +(e)śmy normowali	normowałyśmy +(e)śmy normowały
2 os.	normowałeś +(e)ś normował	normowałaś +(e)ś normowała	normowałoś +(e)ś normowało	normowaliście +(e)ście normowali	normowałyście +(e)ście normowały
3 os.	normował	normowała	normowało	normowali	normowały

bezosobnik: normowano

Czas przyszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	będę normował będę normować	będę normowała będę normować	będę normowało będę normować	będziemy normowali będziemy normować	będziemy normowały będziemy normować
2 os.	będziesz normował będziesz normować	będziesz normowała będziesz normować	będziesz normowało będziesz normować	będziecie normowali będziecie normować	będziecie normowały będziecie normować
3 os.	będzie normował będzie normować	będzie normowała będzie normować	będzie normowało będzie normować	będą normowali będą normować	będą normowały będą normować

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		normujmy
2 os.	normuj	normujcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	normowałbym bym normował	normowałabym bym normowała	normowałobym bym normowało	normowalibyśmy byśmy normowali	normowałybyśmy byśmy normowały
2 os.	normowałbyś byś normował	normowałabyś byś normowała	normowałobyś byś normowało	normowalibyście byście normowali	normowałybyście byście normowały
3 os.	normowałby by normował	normowałaby by normowała	normowałoby by normowało	normowaliby by normowali	normowałyby by normowały

bezosobnik: normowano by

bezokolicznik: normować

imiesłów przysłówkowy współczesny: normując

gerundium: normowanie

imiesłów przymiotnikowy czynny: normujący

imiesłów przymiotnikowy bierny: normowany

odpowiednik aspektowy: unormować

	+	normować	+	CO + (CZYM)
	+	normować	+	CO + (w CZYM)

Od: norma