normować - Wielki słownik języka polskiego PAN

2.

powodować, że coś zaczyna ponownie przebiegać w sposób taki jak zazwyczaj

KATEGORIE FIZYCZNE

Cechy i właściwości materii

jakość i intensywność

	Medycy ludowi uważają, że przyłożenie czoła do kory może złagodzić uporczywe bóle głowy [...]. Z kolei przytulenie się do pnia przodem obniża ciśnienie krwi i normuje pracę serca [...]. źródło: NKJP: Lecą z drzewa kasztany, Słowo Polskie Gazeta Wrocławska, 2005-09-26
	Urządzenia odpowiedzialne między innymi za normowanie poziomu ciśnienia wody w sieci zostały wyremontowane [...]. źródło: NKJP: Internet
	Nawet ośmiodniowe zażywanie pyłku normuje stan psychiczny osób dorosłych, jak i nadpobudliwych lub apatycznych dzieci. źródło: NKJP: Ósmy cud pszczelego świata, Gazeta Krakowska, 2005-01-05
	U dzieci ze zwiększoną ilością moczu nocnego stosuje się leki normujące zagęszczanie moczu w godzinach nocnych. źródło: NKJP: Internet

część mowy: czasownik

aspekt: niedokonany

Tryb oznajmujący

Czas teraźniejszy

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	normowałem +(e)m normował	normowałam +(e)m normowała	normowałom +(e)m normowało	normowaliśmy +(e)śmy normowali	normowałyśmy +(e)śmy normowały
2 os.	normowałeś +(e)ś normował	normowałaś +(e)ś normowała	normowałoś +(e)ś normowało	normowaliście +(e)ście normowali	normowałyście +(e)ście normowały
3 os.	normował	normowała	normowało	normowali	normowały

bezosobnik: normowano

Czas przyszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	będę normował będę normować	będę normowała będę normować	będę normowało będę normować	będziemy normowali będziemy normować	będziemy normowały będziemy normować
2 os.	będziesz normował będziesz normować	będziesz normowała będziesz normować	będziesz normowało będziesz normować	będziecie normowali będziecie normować	będziecie normowały będziecie normować
3 os.	będzie normował będzie normować	będzie normowała będzie normować	będzie normowało będzie normować	będą normowali będą normować	będą normowały będą normować

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		normujmy
2 os.	normuj	normujcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	normowałbym bym normował	normowałabym bym normowała	normowałobym bym normowało	normowalibyśmy byśmy normowali	normowałybyśmy byśmy normowały
2 os.	normowałbyś byś normował	normowałabyś byś normowała	normowałobyś byś normowało	normowalibyście byście normowali	normowałybyście byście normowały
3 os.	normowałby by normował	normowałaby by normowała	normowałoby by normowało	normowaliby by normowali	normowałyby by normowały

bezosobnik: normowano by

bezokolicznik: normować

imiesłów przysłówkowy współczesny: normując

gerundium: normowanie

imiesłów przymiotnikowy czynny: normujący

imiesłów przymiotnikowy bierny: normowany

odpowiednik aspektowy: unormować

+

normować

+

CO

Od: norma