zwieńczyć (stać się ozdobą) - Wielki słownik języka polskiego PAN

2.

stać się ozdobą jakiegoś budynku lub innej konstrukcji architektonicznej

CZŁOWIEK I TECHNIKA

Budownictwo

czynności związane z budową

	[..] idę do kowala i niosę ostatni, wyschnięty na wiór kawałek akacji, mającej zwieńczyć moją bryczkę wystruganymi w nim dwoma rajskimi ptakami. źródło: NKJP: Tadeusz Nowak: A jak królem, a jak katem będziesz, 1967
	Przez długi czas, aż do początków lat siedemdziesiątych XX wieku, figurka znajdowała się w przydrożnej kapliczce, by ostatecznie zwieńczyć ołtarz główny w kościele parafialnym w Niedźwiedziu. źródło: NKJP: Odnawianie kapliczki, Dziennik Polski, 2002-08-09
	Kiedyś pomnik miały zwieńczyć rzeźby dwóch orłów wzbijających się do lotu. źródło: NKJP: Orzeł dla legionistów, Dziennik Polski, 2001-07-27
	Ryzalit środkowy zwieńczył trójkątny tympanon, wypełniony płaskorzeźbioną tarczą herbową z herbem „Ślepowron” - Krasińskich. źródło: NKJP: Maria Irena Kwiatkowska, Marek Kwiatkowski, Krzysztof Wesołowski: Znane i nieznane : rezydencje, ludzie, wydarzenia, 2001

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	zwieńczyłem +(e)m zwieńczył	zwieńczyłam +(e)m zwieńczyła	zwieńczyłom +(e)m zwieńczyło	zwieńczyliśmy +(e)śmy zwieńczyli	zwieńczyłyśmy +(e)śmy zwieńczyły
2 os.	zwieńczyłeś +(e)ś zwieńczył	zwieńczyłaś +(e)ś zwieńczyła	zwieńczyłoś +(e)ś zwieńczyło	zwieńczyliście +(e)ście zwieńczyli	zwieńczyłyście +(e)ście zwieńczyły
3 os.	zwieńczył	zwieńczyła	zwieńczyło	zwieńczyli	zwieńczyły

bezosobnik: zwieńczono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		zwieńczmy
2 os.	zwieńcz	zwieńczcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	zwieńczyłbym bym zwieńczył	zwieńczyłabym bym zwieńczyła	zwieńczyłobym bym zwieńczyło	zwieńczylibyśmy byśmy zwieńczyli	zwieńczyłybyśmy byśmy zwieńczyły
2 os.	zwieńczyłbyś byś zwieńczył	zwieńczyłabyś byś zwieńczyła	zwieńczyłobyś byś zwieńczyło	zwieńczylibyście byście zwieńczyli	zwieńczyłybyście byście zwieńczyły
3 os.	zwieńczyłby by zwieńczył	zwieńczyłaby by zwieńczyła	zwieńczyłoby by zwieńczyło	zwieńczyliby by zwieńczyli	zwieńczyłyby by zwieńczyły

bezosobnik: zwieńczono by

bezokolicznik: zwieńczyć

imiesłów przysłówkowy uprzedni: zwieńczywszy

gerundium: zwieńczenie

imiesłów przymiotnikowy bierny: zwieńczony

odpowiedniki aspektowe: zwieńczać , wieńczyć

+

zwieńczyć

+

CO + (CZYM)