zwieńczyć - Wielki słownik języka polskiego PAN

3.

zakończyć jakąś akcję lub działalność dającym się dostrzec efektem

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Ocena i wartościowanie

wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia

synonimy:

ukoronować
uwieńczyć

	Po zakończeniu działań wojennych na ziemi miechowskiej - już w lutym 1945 roku - opuszcza Miechów na 3 lata, aby w Poznaniu zwieńczyć studia dyplomem lekarskim i zdobyć specjalizację z zakresu pediatrii. źródło: NKJP: Teskt i fot. (WOJ.): Honorowa, uśmiechnięta, Dziennik Polski, 2005-07-25
	[...] swoją dobrą grę zwieńczył golem strzelonym liderowi w ostatniej minucie spotkania. źródło: NKJP: Iwonka i Zorza nie kapitulują, Dziennik Polski, 2003-11-12
	Szkołę podstawową zwieńczyła zwycięstwem w olimpiadzie historycznej. W czwartej klasie liceum ogólnokształcącego była stypendystką prezesa Rady Ministrów. źródło: NKJP: Ryszarda Socha: Dzieci tam tego Sierpnia, Polityka, 2005-07-02
	Cykl zajęć uczniowie i nauczyciele zwieńczyli festynem dla całej lokalnej społeczności. źródło: NKJP: (pg): Będzie czysto, będziemy lepiej żyli, Dziennik Łódzki, 2007-06-12
	Uroczystości zwieńczono wspólnym spotkaniem dyrekcji, pracowników i przyjaciół. źródło: NKJP: (ŁUCZ): W kopalni i zamku, Gazeta Krakowska, 2001-12-01

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	zwieńczyłem +(e)m zwieńczył	zwieńczyłam +(e)m zwieńczyła	zwieńczyłom +(e)m zwieńczyło	zwieńczyliśmy +(e)śmy zwieńczyli	zwieńczyłyśmy +(e)śmy zwieńczyły
2 os.	zwieńczyłeś +(e)ś zwieńczył	zwieńczyłaś +(e)ś zwieńczyła	zwieńczyłoś +(e)ś zwieńczyło	zwieńczyliście +(e)ście zwieńczyli	zwieńczyłyście +(e)ście zwieńczyły
3 os.	zwieńczył	zwieńczyła	zwieńczyło	zwieńczyli	zwieńczyły

bezosobnik: zwieńczono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		zwieńczmy
2 os.	zwieńcz	zwieńczcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	zwieńczyłbym bym zwieńczył	zwieńczyłabym bym zwieńczyła	zwieńczyłobym bym zwieńczyło	zwieńczylibyśmy byśmy zwieńczyli	zwieńczyłybyśmy byśmy zwieńczyły
2 os.	zwieńczyłbyś byś zwieńczył	zwieńczyłabyś byś zwieńczyła	zwieńczyłobyś byś zwieńczyło	zwieńczylibyście byście zwieńczyli	zwieńczyłybyście byście zwieńczyły
3 os.	zwieńczyłby by zwieńczył	zwieńczyłaby by zwieńczyła	zwieńczyłoby by zwieńczyło	zwieńczyliby by zwieńczyli	zwieńczyłyby by zwieńczyły

bezosobnik: zwieńczono by

bezokolicznik: zwieńczyć

imiesłów przysłówkowy uprzedni: zwieńczywszy

gerundium: zwieńczenie

imiesłów przymiotnikowy bierny: zwieńczony

odpowiedniki aspektowe: zwieńczać , wieńczyć

+

zwieńczyć

+

CO + CZYM