bezdźwięczność

Hasło ma wiele znaczeń,
wybierz to, które Cię interesuje

3. głoski

  • 3.

    jęz.  cecha głoski opierającej się na brzmieniu powstającym wtedy, gdy wiązadła głosowe są rozsunięte, a struny głosowe nie drgają
  • CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Język

    mówienie

  • sprzeczne:  dźwięczność
    • bezdźwięczność głoski, spółgłoski, wygłosu
  • [...] w języku polskim jedną z cech diakrytycznych, która może odróżniać od siebie wyrazy, jest dźwięczność i bezdźwięczność spółgłosek.

    źródło: Tadeusz Milewski: Językoznawstwo, 1976 (books.google.pl)

    Z odmienności polskiego nawyku artykulacyjnego, polegającego na bezdźwięczności wygłosu absolutnego w języku polskim, wynikają [...] błędy w utrzymaniu dźwięczności rosyjskich wygłosowych spółgłosek sonornych, występujących w grupach spółgłoskowych .

    źródło: Franciszek Grucza: Z problematyki błędów obcojęzycznych, 1978 (books.google.pl)

    Niemieckie nazwy z drugimi członami -burg, -berg wykazywały na gruncie polskim wahania dotyczące dźwięczności lub bezdźwięczności wygłosowej spółgłoski.

    źródło: Onomastica, 1994 (books.google.pl)

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: ż

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. bezdźwięczność
    bezdźwięczności
    D. bezdźwięczności
    bezdźwięczności
    C. bezdźwięczności
    bezdźwięcznościom
    B. bezdźwięczność
    bezdźwięczności
    N. bezdźwięcznością
    bezdźwięcznościami
    Ms. bezdźwięczności
    bezdźwięcznościach
    W. bezdźwięczności
    bezdźwięczności

    Inne uwagi

    Zwykle lp

  • Od: bez dźwięku (zob. bez II, dźwięk)